Wat hoorde mijn oor vanochtend op de radio? EuroDisneyLandParkParijs bestaat twintig jaar. Maar dat klopt dus niet, hoor. Dat is nog maar net opengegaan, het zit nog krakend vers in mijn geheugen. Ze zullen dat daar toch nog eens goed moeten dubbelchecken, want dat bestaat dus echt nog maar een jaar of drie. Oké, dan, misschien vier. Màximum.
En die mannen van Pearl Jam, die zijn toch nog maar een paar maanden geleden uit de hitlijsten gekegeld? En Madonna, die zit echt wel strak in haar vel voor haar leeftijd, vind ik. Trouwens, betalen met euro's, dat is toch ook nog vrij recent? Grote bedragen tel ik trouwens nog altijd in Belgische frange. En dat Fredje goud won in het Olympische zwembad, ik weet nog preciés waar ik toen was. Nog niet zo heel lang geleden dus. (In een café, mijn eerste mazout aan het drinken, als u het per se moet weten.)
Nee, maar serieus, dat moet toch allemaal echt nog eens grondig nagekeken worden in het Grote Archief van de Hele Wereld, hoor. Want zo oud kan ik dus écht nog niet zijn.
woensdag 7 maart 2012
woensdag 29 februari 2012
Cadeautje
Zomaar centen in een envelop steken, ik doe dat niet graag. Een zelfgemaakt pop-upkaartje maakt het dan net iets persoonlijker. Toch?
zaterdag 25 februari 2012
Lekkere Vrijdag #3: New York, baby!
Gisteren pikten we de Lekkere Vrijdag-draad weer op. De hapjes: een soortement van zelfgemaakte guacamole (niet makkelijk met een halfrijpe avocado - en ja, ja, niet goed voor de voetafdruk, maar ik had een snuifje zomer nodig, oké) en witte dipsaus, gemaakt van een soortement van mierikswortelsmeersel dat blijkbaar bedoeld was als lekker beleg op de boterham - maar dat was dus absoluut niet lekker. Toch niet op een boterham. Gelukkig werd dat met wat yoghurt erbij wel een supergoeie chippendip!
Maar dan de topper van de avond: de Hotdog New York Style. Dang, dat was lekker! Zo lekker dat de Ikea-hotdog sinds gisterenavond zware concurrentie heeft gekregen. Want geef toe, het beste aan dat hele Ikea-bezoek is toch nog altijd die gore hotdog op het einde. Met spijt als dessert...
Want met Ikea-hotdogs is het zoals met frieten: die ruiken meestal beter dan ze smaken en achteraf ligt dat toch maar op uw maag. Maar goed, spijt is wat de koe sch*t, dus maakte ik gisteren gewoon zelf een hotdog, zij het een gepimpte - en met vegiworstjes, minstens zo lekker!
Daarna nog een paar afleveringen van Mad Men en we waanden ons helemaal in New York. Wishful thinking, zeker?
Enfin, de conclusie van de avond: no more Ikea-hotdogs for me. Tenzij ze deze maken:
Maar dan de topper van de avond: de Hotdog New York Style. Dang, dat was lekker! Zo lekker dat de Ikea-hotdog sinds gisterenavond zware concurrentie heeft gekregen. Want geef toe, het beste aan dat hele Ikea-bezoek is toch nog altijd die gore hotdog op het einde. Met spijt als dessert...
Want met Ikea-hotdogs is het zoals met frieten: die ruiken meestal beter dan ze smaken en achteraf ligt dat toch maar op uw maag. Maar goed, spijt is wat de koe sch*t, dus maakte ik gisteren gewoon zelf een hotdog, zij het een gepimpte - en met vegiworstjes, minstens zo lekker!
Daarna nog een paar afleveringen van Mad Men en we waanden ons helemaal in New York. Wishful thinking, zeker?
Enfin, de conclusie van de avond: no more Ikea-hotdogs for me. Tenzij ze deze maken:
donderdag 23 februari 2012
Het Friest hier
waar is die idyllische, rustige (!) camping waar we met dat oude VW-busje kunnen logeren?
En wat mogen we zeker niet missen?
En wat moeten we absoluut eten?
En, en, en...?
Ja. Roept u maar.
woensdag 22 februari 2012
Akkoordje
Oké, Lente, here's the deal. Kom gewoon uit uw kot. Ik heb het wel gezien, gisteren zijt ge al eens om het hoekje komen piepen. Ik weet het wel. Maar ge moet niet meer doen alsof. Kom gewoon tevoorschijn. Doe maar, en trek u niks aan van die stomme Winter. Laat hem doen. Laat hem maar denken dat hij de koning is en al. Wij weten wel beter. Gij en ik.
Meneer heeft zijn pleziertje nu wel gehad. Met zijn miezerige, donkere dagen waarvan ge alleen maar met een dekentje in de zetel naar een film wilt kijken. Een mens kan toch niet elke dag onder een dekentje gaan zitten, zeker.
Nee, Lente, dan vind ik u veel toffer. Ik sta achter alles wat gij doet. Al licht als ik ga werken en nog altijd licht als ik thuiskom: heerlijk. Fietsen zonder handschoenen: yes. Geen ambetant plastic dink meer over de buggy: graag. Vogelgefluit: joepie.
Dus, voilà, Lente. Ik denk dat ge het wel begrepen hebt. Ik wil u. Nu. Maakt dat ge hier zijt! Ik zal niks tegen Winter zeggen, beloofd. Want hij kan wel denken dat hij de koning is, maar Lente, gij zijt de koningin.
Meneer heeft zijn pleziertje nu wel gehad. Met zijn miezerige, donkere dagen waarvan ge alleen maar met een dekentje in de zetel naar een film wilt kijken. Een mens kan toch niet elke dag onder een dekentje gaan zitten, zeker.
Nee, Lente, dan vind ik u veel toffer. Ik sta achter alles wat gij doet. Al licht als ik ga werken en nog altijd licht als ik thuiskom: heerlijk. Fietsen zonder handschoenen: yes. Geen ambetant plastic dink meer over de buggy: graag. Vogelgefluit: joepie.
Dus, voilà, Lente. Ik denk dat ge het wel begrepen hebt. Ik wil u. Nu. Maakt dat ge hier zijt! Ik zal niks tegen Winter zeggen, beloofd. Want hij kan wel denken dat hij de koning is, maar Lente, gij zijt de koningin.
vrijdag 17 februari 2012
En hoe zou het eigenlijk zijn met...
... de kinderkamer? Goed! En af! Zelfs de plintjes en al. Ik kan het zelf nog niet eens geloven.
Er is het mooie behang waar onze dochter elke avond eens aan moet voelen. Er zijn de nog op te hangen kadertjes die ze elke avond eens wilt zien. Er is de vakkundig buiten beeld gelaten Ingemaakte Kast (zonder ons Irène, wel met rommel). Er zijn de vriendjes waar ze elke avond eens over aait. Er zijn de te korte, oude gordijnen waar we nu stilletjes over gaan zwijgen. Er is het zeteltje dat van Gent naar ons huis verhuisde op een vroege zondagochtend.
Maar het meest trots ben ik toch wel op de schouw-vulling. Met een stevige mousse van bij de Marokkaan en zelf -ik zal het nog eens herhalen: zélf- overtrokken! En de ieniemienie kussentjes. Ik, dus. Met mijn naaimachine. Zonder één keer te vloeken. Ja. Straf, he. Anna heeft het ding nog geen blik waardig gegund, maar dat komt nog wel. Ooit.
Er is het mooie behang waar onze dochter elke avond eens aan moet voelen. Er zijn de nog op te hangen kadertjes die ze elke avond eens wilt zien. Er is de vakkundig buiten beeld gelaten Ingemaakte Kast (zonder ons Irène, wel met rommel). Er zijn de vriendjes waar ze elke avond eens over aait. Er zijn de te korte, oude gordijnen waar we nu stilletjes over gaan zwijgen. Er is het zeteltje dat van Gent naar ons huis verhuisde op een vroege zondagochtend.
Maar het meest trots ben ik toch wel op de schouw-vulling. Met een stevige mousse van bij de Marokkaan en zelf -ik zal het nog eens herhalen: zélf- overtrokken! En de ieniemienie kussentjes. Ik, dus. Met mijn naaimachine. Zonder één keer te vloeken. Ja. Straf, he. Anna heeft het ding nog geen blik waardig gegund, maar dat komt nog wel. Ooit.
vrijdag 10 februari 2012
In een flits
Onze dochter lijkt als twee druppels water op haar vader. Vanbuiten en ook een beetje vanbinnen. Allebei een echte Tweelingen, zullen sommigen zeggen, extravert en sociaal. Want waar ze ook komt, ze is content als er volk is. Volk om naar te kijken. Om te aaien. Om haar handjes naar uit te steken. Om naar te lachen.
Lang moet je dus niet nadenken om te zien van wie ze de dochter is.
Maar de laatste weken gebeurde het een paar keer. Dan zie ik niet meer alleen mijn lief in haar, maar dan lijkt het alsof ik in een spiegel kijk. Een teletijdspiegel, met een goeie dertig jaar er tussenin. Wat een vreemd gevoel om plots een miniversie van jezelf voor je te hebben. Maar als ik dan eens met mijn ogen knipper en wat dichterbij schuif om nog eens goed te kijken, is het moment alweer voorbij. In een flits.
Lang moet je dus niet nadenken om te zien van wie ze de dochter is.
Maar de laatste weken gebeurde het een paar keer. Dan zie ik niet meer alleen mijn lief in haar, maar dan lijkt het alsof ik in een spiegel kijk. Een teletijdspiegel, met een goeie dertig jaar er tussenin. Wat een vreemd gevoel om plots een miniversie van jezelf voor je te hebben. Maar als ik dan eens met mijn ogen knipper en wat dichterbij schuif om nog eens goed te kijken, is het moment alweer voorbij. In een flits.
zondag 5 februari 2012
Lekkere Vrijdag #3 of De Dag Waarop Mijn Boterhammen van 's Morgens 's Avonds nog op Mijn Maag Lagen
U vermoedt het al: ook de derde versie van onze Lekkere Vrijdag was minimaal. Zeg maar nihil. Mijn lief trok nog een pizza van onze goeie vriend Dr. Oetker uit de diepvries, maar ikzelf heb niks gegeten. Tenzij u 'cola' als een volwaardig avondmaal beschouwt, dan heb ik rijkelijk gedineerd. Maar meer dan dat ging er jammer genoeg niet in. Gelukkig had ik de dag ervoor al lekker gekookt (wederom: dank u, Jeroen, voor het recept), maar wat er toen gebeurde, las u al in de vorige post.
Nochtans heb ik niet de hele dag in pyjama op de zetel gelegen, nee, integendeel. Ik liet mij en mijn protesterende maag gewillig rondvoeren door... Genk!
"Wat is dààr nu te beleven?", hoor ik u al denken. Awel: véél! We reden van 's ochtends tot 's avonds van Winterslag over Waterschei, langs C-mine naar een Turkse moskee over het Nationaal Park Hoge Kempen naar de Cristal Arena en nog veel meer. En toen ik me uitgeput en met een vol hoofd liet zakken in de zachte treinzetels had ik dus nóg niet alles gezien! Maar binnenkort kan u dat allemaal uitgebreid lezen in het reisgidsje "20x Logeren en Genieten in Genk". Coming soon in een boekhandel near you.
Ik wou u nog even meegeven hoe vreemd het is dat een maag kan weten wanneer een mens terug thuis (en terug op zijn eigen toilet) is, maar het zal voor een andere keer zijn. Ik moet namelijk mijn snotty dochter gaan entertainen. Die heeft net een speciaal talentje van zichzelf ontdekt:
Nochtans heb ik niet de hele dag in pyjama op de zetel gelegen, nee, integendeel. Ik liet mij en mijn protesterende maag gewillig rondvoeren door... Genk!
"Wat is dààr nu te beleven?", hoor ik u al denken. Awel: véél! We reden van 's ochtends tot 's avonds van Winterslag over Waterschei, langs C-mine naar een Turkse moskee over het Nationaal Park Hoge Kempen naar de Cristal Arena en nog veel meer. En toen ik me uitgeput en met een vol hoofd liet zakken in de zachte treinzetels had ik dus nóg niet alles gezien! Maar binnenkort kan u dat allemaal uitgebreid lezen in het reisgidsje "20x Logeren en Genieten in Genk". Coming soon in een boekhandel near you.
Ik wou u nog even meegeven hoe vreemd het is dat een maag kan weten wanneer een mens terug thuis (en terug op zijn eigen toilet) is, maar het zal voor een andere keer zijn. Ik moet namelijk mijn snotty dochter gaan entertainen. Die heeft net een speciaal talentje van zichzelf ontdekt:
donderdag 2 februari 2012
De dag waarop ik niet het beste idee ooit had
Na een paar dagen van twijfel, kwam vanavond tante Rosa op bezoek. Welkom tante Rosa, zet u. En blijft gerust nog efkes, echt. Want na nog geen 8 maanden hoeft een nieuwe baby echt nog niet meteen voor mij. Geef mij nog maar even de tijd om op café zonder schuldgevoel alles van de drankkaart te bestellen.
Dus toen ik vanavond de keuken kwam binnengestormd en opgelucht de blijde boodschap "Ik heb mijn ré-gels!" tegen mijn man gilde, was het dus niet zo'n goed idee dat mijn schoonouders toen ook al binnen waren gekomen.
Eén tel staarden we elkaar verbouwereerd aan, mijn schoonmoeder zei: "Doeme!" en toen lagen we alle vier op de grond van het lachen.
Ach, ja.
Dus toen ik vanavond de keuken kwam binnengestormd en opgelucht de blijde boodschap "Ik heb mijn ré-gels!" tegen mijn man gilde, was het dus niet zo'n goed idee dat mijn schoonouders toen ook al binnen waren gekomen.
Eén tel staarden we elkaar verbouwereerd aan, mijn schoonmoeder zei: "Doeme!" en toen lagen we alle vier op de grond van het lachen.
Ach, ja.
zondag 29 januari 2012
Waarom ik in de tofste buurt van heel de wereld woon
Als uw buurt op Vlaanderen Vakantieland komt, dan is het ver gekomen. Zeker als het zo'n buurt is waarvan mensen spontaan hun hoofd schuin gaan houden als je vertelt dat je er woont en nog net niet "arm schaap, toch" prevelen, terwijl ze een bemoedigend kneepje in je arm geven.
Maar dat lijkt stilaan verleden tijd te worden. Want onze buurt, dat is een dorp op zich. Maar dan wel een dorp-middenin-de-stad. Met een magnifieke zaal én een fantastisch café op kruipafstand. Het is een buurt met weinig roddelaars en des te meer warmte. Met veel feesten waarop we veel te lang blijven plakken en weinig gezaag. Een buurt met melk, koffie verkeerd, mokka en pure chocolade.
Het is een buurt die van aanpakken weet, maar ook van genieten en u niks aantrekken van 'de mensen'. Sinds kort is het tijdelijk een buurt met straten vol plassen en auto's vol modder, maar ook met een pak nieuwe bomen en zicht op een prachtig nieuw plein.
Maar het allerbelangrijkste: ik woon in een buurt vol zotte madammen en praktische mannen en wilde ideeën en heerlijke plannen. Dus binnenkort aan onze bomen en in onze straten: gepimpte nestkastjes en vrolijke vlaggen.
Ik doe alvast wat inspiratie op. Of had u een beter idee?
Maar dat lijkt stilaan verleden tijd te worden. Want onze buurt, dat is een dorp op zich. Maar dan wel een dorp-middenin-de-stad. Met een magnifieke zaal én een fantastisch café op kruipafstand. Het is een buurt met weinig roddelaars en des te meer warmte. Met veel feesten waarop we veel te lang blijven plakken en weinig gezaag. Een buurt met melk, koffie verkeerd, mokka en pure chocolade.
Het is een buurt die van aanpakken weet, maar ook van genieten en u niks aantrekken van 'de mensen'. Sinds kort is het tijdelijk een buurt met straten vol plassen en auto's vol modder, maar ook met een pak nieuwe bomen en zicht op een prachtig nieuw plein.
Maar het allerbelangrijkste: ik woon in een buurt vol zotte madammen en praktische mannen en wilde ideeën en heerlijke plannen. Dus binnenkort aan onze bomen en in onze straten: gepimpte nestkastjes en vrolijke vlaggen.
Ik doe alvast wat inspiratie op. Of had u een beter idee?
zaterdag 28 januari 2012
Lekkere Vrijdag #2 of De Dag Waarop Ik Geen Venkelmaagd Meer Was
Anijs en ik: geen goede combinatie. Vroeger lustte ik alleen maar de anijs uit de begijnenbollen van het o zo schone begijnhof in Diest. Sindsdien ging het helemaal bergaf met de liefde tussen de anijssmaak en mij. Jammer genoeg, want er lijkt mij niks gezelligers dan in Frankrijk met een pastis in de ene hand en een petanquebal in de andere een zonneslag opdoen. Dat kan ook met een glas wijn, natuurlijk, maar dat heeft toch net iets minder charme.
Nu smaakt venkel helaas ook naar anijs, dus sloeg ik recepten met venkel altijd vakkundig over. Tot gisteren.
Want tijdens onze tweede Lekkere Vrijdag moesten we noodgedwongen al meteen voor een afgeslankte editie kiezen. Het familiebad werd vervangen door een familiale doktersafspraak, de chique hapjes werden snelle toastjes met (toch nog zelfgemaakte) eiersla en mijn fancy food werd ingewisseld voor een pittige vitaminenbom: een vegetarisch stoofpotje. Mét venkel. En ik vond het zowaar superlekker! (Maar dat kwam misschien omdat de venkel blijkbaar helemaal niet meer naar anijs smaakt als je dat kookt?)
En uw neus gaat trouwens zo lekker lopen van die sambal. Gezellig. En ook héél romantisch. Maar wel lekker.
Nu smaakt venkel helaas ook naar anijs, dus sloeg ik recepten met venkel altijd vakkundig over. Tot gisteren.
Want tijdens onze tweede Lekkere Vrijdag moesten we noodgedwongen al meteen voor een afgeslankte editie kiezen. Het familiebad werd vervangen door een familiale doktersafspraak, de chique hapjes werden snelle toastjes met (toch nog zelfgemaakte) eiersla en mijn fancy food werd ingewisseld voor een pittige vitaminenbom: een vegetarisch stoofpotje. Mét venkel. En ik vond het zowaar superlekker! (Maar dat kwam misschien omdat de venkel blijkbaar helemaal niet meer naar anijs smaakt als je dat kookt?)
zaterdag 21 januari 2012
Lekkere Vrijdag #1
Met die lieve dochter van ons is het altijd kiezen of delen: koffie of douchen, meespelen (= koude koffie) of laten zeuren (= wel warme koffie), een dutje of opruimen, mail checken of eten, vroeg op de avond (= snel-snel) eten of laat (= relaxed), iets nieuws koken of iets makkelijks. Meestal gaan we voor het laatste.
Maar aangezien het avondeten een van de weinige momenten van de dag is waarop ik echt eens rustig ga zitten om te eten (en om iets gezonds naar binnen te schuiven), roep ik een nieuwe traditie in het leven. Ik noem het: Lekkere Vrijdag.
Het concept gaat ongeveer als volgt:
1. 18u: aperitiefhapjes om de eerste honger te stillen en klinken op het weekend
2. 19u: met drie in bad
3. 20u: laatste fles aan de dochter
4. 21u: met twee aan tafel voor een -bij voorkeur nieuw- topgerechje
Gisteren beten we de spits af (ha) en ik heb meteen al een paar dingen heleerd:
1. Stel de oven nooit in op 'groot grilloppervlak'. Er kwam rook uit de oven en de warme uientaartjes met geitenkaas hadden een zwart randje. Dat stak wel mooi af tegen de witte geitenkaas, maar toch.
2. Wacht tot uw man thuis is om de hapjes in de oven te zetten. Zo alleen met een glas wijn naast uw hapjes zitten wachten is redelijk onnozel.
3. Verse pesto is altijd beter. (mocht u dat nog niet weten, verse pesto smaakt een triljoen keer beter dan die zoute uit het potje en het is echt geen werk om zelf te maken, ik zweer het)
4. Uw man rept zich naar huis voor een Lekkere Vrijdag.
Dit stond op het menu:
Et voilà, iedereen tevreden!
Maar aangezien het avondeten een van de weinige momenten van de dag is waarop ik echt eens rustig ga zitten om te eten (en om iets gezonds naar binnen te schuiven), roep ik een nieuwe traditie in het leven. Ik noem het: Lekkere Vrijdag.
Het concept gaat ongeveer als volgt:
1. 18u: aperitiefhapjes om de eerste honger te stillen en klinken op het weekend
2. 19u: met drie in bad
3. 20u: laatste fles aan de dochter
4. 21u: met twee aan tafel voor een -bij voorkeur nieuw- topgerechje
Gisteren beten we de spits af (ha) en ik heb meteen al een paar dingen heleerd:
1. Stel de oven nooit in op 'groot grilloppervlak'. Er kwam rook uit de oven en de warme uientaartjes met geitenkaas hadden een zwart randje. Dat stak wel mooi af tegen de witte geitenkaas, maar toch.
2. Wacht tot uw man thuis is om de hapjes in de oven te zetten. Zo alleen met een glas wijn naast uw hapjes zitten wachten is redelijk onnozel.
3. Verse pesto is altijd beter. (mocht u dat nog niet weten, verse pesto smaakt een triljoen keer beter dan die zoute uit het potje en het is echt geen werk om zelf te maken, ik zweer het)
4. Uw man rept zich naar huis voor een Lekkere Vrijdag.
Dit stond op het menu:
- warme uientaartjes met geitenkaas
- verse pesto met pitabrood (broodjes in driehoeken snijden + op bakplaat + olijfolie + zeezout + basilicumpoeder + in de oven)
- zeeduivel met rode pestopuree, rucola en Parmezaan (nu met schelvis)
Verbrand, dus.
zaterdag 14 januari 2012
Wie zegt dat de lekkerste boterhammen ook de gezondste moeten zijn?
Zoals ik al zei: hier geen goede (di)eetvoornemens. ;-)
vrijdag 13 januari 2012
Op een dag...
Toen plots...
Mag ik u voorstellen: onze voortuin!
In de zeer toekomstige tijd versierd met vogelsnoepjes (wel niet voor de duiven, sorry mannen), 'wild'gebreide jasjes, nestkastjes en nog veel meer. Uw voorstellen zijn welkom!
Oh ja, en wie zin heeft mag onze voordeur altijd eens komen schilderen.
Einde.
vrijdag 6 januari 2012
donderdag 5 januari 2012
Goede Voornemens 2012
Ik maak geen goede voornemens meer, ik hou dat toch nooit vol, dus heb ik die al lang geleden integraal afgeschaft. Maar als ik dan toch een paar dingen beter wil doen dan vorig jaar, dan zijn het deze wel:
1. Juist schrijven
De woorden toerimse, hotmial, Antwepren, iniatie en activitiet voortaan vanaf de eerste keer juist typen.
NEEN! aan in herhaling vallende typfouten!
2. Verborfstels direct uitkuisen
En niet wachten tot ik dat plintje eindelijk eens bijgewerkt krijg, want iedereen weet intussen wel dat plintjes nooit afgewerkt geraken. Want dat wilt zeggen dat je rond bent in je huis en dat het dus alweer tijd is om helemaal opnieuw te beginnen verven.
NEEN! aan hard geworden, onbruikbare verfborstels in 2012!
3. Minder zagen
Misschien dat een klein kind en een iets minder klein slaaptekort mijn zaaggehalte wel een beetje in de hoogte hebben gejaagd, maar ik denk dat het al bij al nog meevalt met mijn gezaag. Dat van de andere mensen, daarentegen... Kom op, seg, denk eens aan wat je wél hebt, in plaats van aan de dingen die je nog allemaal wilt hebben, hebben, hebben.
NEEN! aan de zagers en de klagers!
4. Leven op de wilden boef
De boel vaker de boel laten, kind wél in de buggy duwen en gewoon wél naar dat ene café gaan. Of zomaar eens binnenvallen bij die buurvrouw. Zonder eerst via sms te vragen of het wel past.
NEEN! aan vooraf verwittigende sms'en! (Of is dat té 2011, niet verwittigen vooraleer je langsgaat?)
5. Voornemens overboord
En last but not least, stoppen met voornemens maken! Daar wordt een mens toch alleen maar ongelukkig van? Gewoon doén, als je iets wilt doen.
NEEN! aan de goede voornemens, dus. Ha!
1. Juist schrijven
De woorden toerimse, hotmial, Antwepren, iniatie en activitiet voortaan vanaf de eerste keer juist typen.
NEEN! aan in herhaling vallende typfouten!
2. Verborfstels direct uitkuisen
En niet wachten tot ik dat plintje eindelijk eens bijgewerkt krijg, want iedereen weet intussen wel dat plintjes nooit afgewerkt geraken. Want dat wilt zeggen dat je rond bent in je huis en dat het dus alweer tijd is om helemaal opnieuw te beginnen verven.
NEEN! aan hard geworden, onbruikbare verfborstels in 2012!
3. Minder zagen
Misschien dat een klein kind en een iets minder klein slaaptekort mijn zaaggehalte wel een beetje in de hoogte hebben gejaagd, maar ik denk dat het al bij al nog meevalt met mijn gezaag. Dat van de andere mensen, daarentegen... Kom op, seg, denk eens aan wat je wél hebt, in plaats van aan de dingen die je nog allemaal wilt hebben, hebben, hebben.
NEEN! aan de zagers en de klagers!
4. Leven op de wilden boef
De boel vaker de boel laten, kind wél in de buggy duwen en gewoon wél naar dat ene café gaan. Of zomaar eens binnenvallen bij die buurvrouw. Zonder eerst via sms te vragen of het wel past.
NEEN! aan vooraf verwittigende sms'en! (Of is dat té 2011, niet verwittigen vooraleer je langsgaat?)
5. Voornemens overboord
En last but not least, stoppen met voornemens maken! Daar wordt een mens toch alleen maar ongelukkig van? Gewoon doén, als je iets wilt doen.
NEEN! aan de goede voornemens, dus. Ha!
zaterdag 24 december 2011
Tess & Secret Sarah
En ik mocht Geheim Kerstvrouwtje spelen voor die lieve Tess herself!
Hier in 't klein mijn cadeautjes voor haar. Voor de uitgebreide uitleg en grote foto moet je bij Tess zelf zijn.
Hoe meer resultaten ik zie verschijnen op allerlei blogs, hoe zaliger ik het initiatief vind.
Hier in 't klein mijn cadeautjes voor haar. Voor de uitgebreide uitleg en grote foto moet je bij Tess zelf zijn.
Hoe meer resultaten ik zie verschijnen op allerlei blogs, hoe zaliger ik het initiatief vind.
Ik wou dat het al volgend jaar was!
vrijdag 23 december 2011
Sarah & Secret Santa
Dinsdag -de deadline waarop het pakje van Secret Santa bij zijn bestemmeling moest zijn- kreeg ik een mailtje van Miss Patee. Iets met overslapen en pakje in de haast thuis vergeten en sorry en morgen en oei. Maar dat is helemaal niet 'oei', geduld is namelijk een van mijn sterke kanten.
En dan kwam er ook nog een landelijke staking bovenop, maar ik kan wachten -zeker op leuke pakjes! Vandaag om negen uur stipt belde de postbode aan met een pakje onder zijn arm. Als dat niet prachtig op tijd is voor een kerstcadeautje!
Er zat een briefje bij het cadeautje: dat mijn moodboard nogal dromerig was, iets wat mijn Secret Santa blijkbaar helemaal niet is. Daarom had ze het moeilijk om iets te verzinnen. Maar zie ne keer, wat een mooie dingen er in mijn pakje zaten! Zo tof!
Dankjewel Miss Patee. Dankjewel Tess.
Jullie hebben Kerstmis net weer een beetje warmer gemaakt. :-)
En dan kwam er ook nog een landelijke staking bovenop, maar ik kan wachten -zeker op leuke pakjes! Vandaag om negen uur stipt belde de postbode aan met een pakje onder zijn arm. Als dat niet prachtig op tijd is voor een kerstcadeautje!
Er zat een briefje bij het cadeautje: dat mijn moodboard nogal dromerig was, iets wat mijn Secret Santa blijkbaar helemaal niet is. Daarom had ze het moeilijk om iets te verzinnen. Maar zie ne keer, wat een mooie dingen er in mijn pakje zaten! Zo tof!
Dankjewel Miss Patee. Dankjewel Tess.
Jullie hebben Kerstmis net weer een beetje warmer gemaakt. :-)
woensdag 21 december 2011
John Lennon? Obama? Jezus?
Als ik al die winterse witte ademwolkjes zie, dan vraag ik me altijd af wie diezelfde lucht ooit nog ingeademd zou hebben.
Iew.
Iew.
vrijdag 16 december 2011
Oh ja.
Ik had hier ook nog een blog te onderhouden, zeker? Helaas zijn er andere dingen die daar de voorbije weken een stokje voor staken. In willekeurige volgorde:
1. Slapen
Niet dat dat nog veel of lang gebeurt, maar slaap krijgt met stip voorrang op alle andere 'extra' dingen.
2. Werken
Stilaan geraken alle puntjes een voor een weggevinkt van het lange lijstje met deadlines. Vermoeiend, maar zo heb ik het graag: keihard werken voor keiveel deadlines en dan... heel bewust de pauze-knop indrukken. Het is de bedoeling om voor de kerstvakantie alles gedaan te hebben. Wish me luck.
3. Secret Santa
Yes! Het komt in orde. Straks gaat mijn cadeautje op de post. Ik hoop, hoop, hoop dat de Posterijen dan zo vriendelijk willen zijn om het dan ook effectief op dinsdag af te leveren bij de bestemmeling.
4. Kerstcadeautjes sprokkelen
't Is crisis voor iedereen, dus zakken de budgetten voor de kerstcadeautjes naar beneden. Leuk, maar ook uitdagend. Bovendien moet ik dit jaar voor drié in plaats van voor twee mensen een cadeautje zoeken. Gelukkig gaat dat voorlopig nog zonder stress en hebben we bijna alles in huis.
5. Een dochter van zes maanden en twee dagen
Een supervrolijke dochter trouwens. Dus moeten wij daar veel mee spelen en fletsen en kietelen en lachen en moet al de rest maar even wachten tot ze slaapt.
6. Het kamertje van een dochter van zes maanden en twee dagen
Dat maken we eindelijk in orde. Denk behang aftrekken, schilderen, behangen, maar vooral: véél opruimen en weggooien tijdens de babydutjes door. Jongens, wat verzamelt een mens veel rommel in een bureau op zeven jaar tijd. Note to self: kijk eerst in de kast wat je nog hebt liggen voor je nog iets koopt! Ik moet me dringend aansluiten bij de Church of Stop Shopping. Hallelujah!
Mocht het weer drie weken duren vooraleer ik hier nog eens iets post, laat mij u dan alvast warme winterdagen, gezellige feesten zonder indigesties en gênante momenten, veel fiseekes bij oud op nieuw en een katerloze eerste dag van het jaar toewensen!
1. Slapen
Niet dat dat nog veel of lang gebeurt, maar slaap krijgt met stip voorrang op alle andere 'extra' dingen.
2. Werken
Stilaan geraken alle puntjes een voor een weggevinkt van het lange lijstje met deadlines. Vermoeiend, maar zo heb ik het graag: keihard werken voor keiveel deadlines en dan... heel bewust de pauze-knop indrukken. Het is de bedoeling om voor de kerstvakantie alles gedaan te hebben. Wish me luck.
3. Secret Santa
Yes! Het komt in orde. Straks gaat mijn cadeautje op de post. Ik hoop, hoop, hoop dat de Posterijen dan zo vriendelijk willen zijn om het dan ook effectief op dinsdag af te leveren bij de bestemmeling.
4. Kerstcadeautjes sprokkelen
't Is crisis voor iedereen, dus zakken de budgetten voor de kerstcadeautjes naar beneden. Leuk, maar ook uitdagend. Bovendien moet ik dit jaar voor drié in plaats van voor twee mensen een cadeautje zoeken. Gelukkig gaat dat voorlopig nog zonder stress en hebben we bijna alles in huis.
5. Een dochter van zes maanden en twee dagen
Een supervrolijke dochter trouwens. Dus moeten wij daar veel mee spelen en fletsen en kietelen en lachen en moet al de rest maar even wachten tot ze slaapt.
6. Het kamertje van een dochter van zes maanden en twee dagen
Dat maken we eindelijk in orde. Denk behang aftrekken, schilderen, behangen, maar vooral: véél opruimen en weggooien tijdens de babydutjes door. Jongens, wat verzamelt een mens veel rommel in een bureau op zeven jaar tijd. Note to self: kijk eerst in de kast wat je nog hebt liggen voor je nog iets koopt! Ik moet me dringend aansluiten bij de Church of Stop Shopping. Hallelujah!
Mocht het weer drie weken duren vooraleer ik hier nog eens iets post, laat mij u dan alvast warme winterdagen, gezellige feesten zonder indigesties en gênante momenten, veel fiseekes bij oud op nieuw en een katerloze eerste dag van het jaar toewensen!
zondag 27 november 2011
Het heerlijk avondje
Ik ben een sucker voor tradities. De kerstboom zet je pas na Sinterklaas en vrijdagavond is met-drie-in-bad-avond. Nu hebben we ook het geluk dat er een oma en een opa in het spel zijn waar Anna elke zondagavond naartoe mag. Op maandagavond pikken we haar na het werk weer op en als we braaf zijn mogen we nog mee-eten ook.
Zondagavond is dus Sven & Sarah-avond. Even vakantie van koetjiekoetjie en kielekiele. En hoewel ik mijn dochter plots vreselijk fysiek kan missen, en ik af en toe fantoomgeluiden op de babyfoon denk te horen, kus ik mijn pollekes voor dat zondagavondje.
En op maandag zijn we zo blij als onnozele kinderen dat we haar weer mogen gaan halen.
Het dotje.
Zondagavond is dus Sven & Sarah-avond. Even vakantie van koetjiekoetjie en kielekiele. En hoewel ik mijn dochter plots vreselijk fysiek kan missen, en ik af en toe fantoomgeluiden op de babyfoon denk te horen, kus ik mijn pollekes voor dat zondagavondje.
En op maandag zijn we zo blij als onnozele kinderen dat we haar weer mogen gaan halen.
Het dotje.
woensdag 23 november 2011
Eigenbak enveloppen
Vlak voor ik las over zelfgemaakte enveloppen bij Oh Happy Day!, had ik toevallig zelf een enveloppenmal besteld bij Papiermier. En nu kwam het eindelijk van pas, want mijn schoonmoeder verjaarde vorige week en mijn schoonvader vroeg of ik geen passend kaartje voor zijn cadeau kon maken.
Et voilà! Een zweefvlieg-kaartje met bijpassende envelop: véél eenvoudiger dan het lijkt. Gewoon het ontwerpje uitprinten op een A4, de contouren van de enveloppenmal overnemen op het blad, uitsnijden, kleven, klaar!
Wil je het ontwerp van de envelop ook gebruiken, mail me dan even.
(Ik weet namelijk nog altijd niet hoe ik hier een pdf moet uploaden, iemand?).
Et voilà! Een zweefvlieg-kaartje met bijpassende envelop: véél eenvoudiger dan het lijkt. Gewoon het ontwerpje uitprinten op een A4, de contouren van de enveloppenmal overnemen op het blad, uitsnijden, kleven, klaar!
Wil je het ontwerp van de envelop ook gebruiken, mail me dan even.
(Ik weet namelijk nog altijd niet hoe ik hier een pdf moet uploaden, iemand?).
vrijdag 18 november 2011
Happy birthday to me!
De beste verjaardagen zijn die waar uw lief doet alsof hij naar het werk vertrekt maar een uur later alweer voor de deur staat met een bos rozen en taart!
Ik snap nog altijd niet dat er mensen zijn die niét graag verjaren. Ik bedoel maar, elk jaar dat je erbij krijgt is toch een cadeautje op zijn eigen?
Ik snap nog altijd niet dat er mensen zijn die niét graag verjaren. Ik bedoel maar, elk jaar dat je erbij krijgt is toch een cadeautje op zijn eigen?
maandag 14 november 2011
Boys + boobies
Anna is al vijf maanden oud vandaag! En ik moet terug gaan werken. Voor echt! Waah, wat gaat dat snel. En hoe hard je op voorhand ook roept dat je echt nog wel over andere dingen gaat praten (en bloggen ;-), zo'n baby slorpt nu eenmaal een groot deel van je dag en je gespreksstof op.
Zo stel ik me achteraf bekeken toch wel wat vragen bij mijn borstvoedingsperikelen.
Onlangs volgde ik ook nog een discussie bij Oontje en daar werd bevestigd wat mij al langer opviel: negen van de tien vrouwen die ongelofelijk lang en supervlot borstvoeding geven, hebben een zoon. En dan vraag ik me af:
Drinken jongens liever van de borst dan meisjes?
Laten jongensmama's hun baby's anders drinken dan meisjesmama's?
Gaan mama's anders om met zonen dan met dochters?
Of zijn die zonen vanzelf een beetje aanhankelijker?
Of zijn meisjes minder ontvankelijk voor dat hele borstvoeden?
En hebben jongensmama's een andere ingesteldheid dan meisjesmama's?
En is u dat ook al opgevallen, dat borstvoeding vaak vlotter loopt bij jongens dan bij meisjes?
Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen die de regel bevestigen, maar ik vind het toch frappant. Ik weet voor mezelf dat ik nogal snel op schema's gesteld was, dus misschien ligt het bij dat 'voeden op verzoek', dat mij niet zo lag? Of dat ik Anna per voeding telkens een kwartier aan elke kant liet drinken, zoals mij verteld werd in het ziekenhuis, in plaats van per voeding gewoon één kwartier aan één kant?
Enfin. Denkt u er maar eens rustig over na terwijl ik me maar eens ga klaarmaken voor die eerste werkdag. Hmpf.
Zo stel ik me achteraf bekeken toch wel wat vragen bij mijn borstvoedingsperikelen.
Onlangs volgde ik ook nog een discussie bij Oontje en daar werd bevestigd wat mij al langer opviel: negen van de tien vrouwen die ongelofelijk lang en supervlot borstvoeding geven, hebben een zoon. En dan vraag ik me af:
Drinken jongens liever van de borst dan meisjes?
Laten jongensmama's hun baby's anders drinken dan meisjesmama's?
Gaan mama's anders om met zonen dan met dochters?
Of zijn die zonen vanzelf een beetje aanhankelijker?
Of zijn meisjes minder ontvankelijk voor dat hele borstvoeden?
En hebben jongensmama's een andere ingesteldheid dan meisjesmama's?
En is u dat ook al opgevallen, dat borstvoeding vaak vlotter loopt bij jongens dan bij meisjes?
Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen die de regel bevestigen, maar ik vind het toch frappant. Ik weet voor mezelf dat ik nogal snel op schema's gesteld was, dus misschien ligt het bij dat 'voeden op verzoek', dat mij niet zo lag? Of dat ik Anna per voeding telkens een kwartier aan elke kant liet drinken, zoals mij verteld werd in het ziekenhuis, in plaats van per voeding gewoon één kwartier aan één kant?
Enfin. Denkt u er maar eens rustig over na terwijl ik me maar eens ga klaarmaken voor die eerste werkdag. Hmpf.
woensdag 2 november 2011
Chique foto's van chique mensen
Jawel, dat is al een jaar geleden, seg! Elke dag kijk ik nog eens een keertje naar mijn ring en dan gloeit mijn hart een beetje. Want trouwen met de man van je leven, dat is toch echt de kers op een sowieso al overheerlijke taart. Dus vierden we dat met een babysit, eten bij een Indonesiër en ondergetekende die bij de tweede cava al onnozel begon te doen (goedkoop dronken worden, heet dat, geloof ik).
Enfin. Wat ik wou zeggen. Mijn mama en haar zussen grasduinden een tijdje geleden in hun oude familiefoto's. Dit weekend kreeg ik er een selectie van te zien. Ik wist niet dat ik zo een coole grootouders had! Ze waren een beetje van het chique type. Jasje, dasje, hoedje, dat soort dingen. Dingen die maakten dat quasi het enige dat ik mij van Marraine herinner de zin "Maar laat de grote mensen nu eens praten." is. En dat er altijd Chocotoffs in een rieten mandje met een nep-kers op zaten, maar dat ik bang was om er eentje te vragen.
Maar zo wat van de chichi zijn, geweldige foto's dat dat oplevert. Met mijn bompa had ik best wel eens de charleston willen gaan dansen, hoor! Zeg nu zelf:
Enfin. Wat ik wou zeggen. Mijn mama en haar zussen grasduinden een tijdje geleden in hun oude familiefoto's. Dit weekend kreeg ik er een selectie van te zien. Ik wist niet dat ik zo een coole grootouders had! Ze waren een beetje van het chique type. Jasje, dasje, hoedje, dat soort dingen. Dingen die maakten dat quasi het enige dat ik mij van Marraine herinner de zin "Maar laat de grote mensen nu eens praten." is. En dat er altijd Chocotoffs in een rieten mandje met een nep-kers op zaten, maar dat ik bang was om er eentje te vragen.
Maar zo wat van de chichi zijn, geweldige foto's dat dat oplevert. Met mijn bompa had ik best wel eens de charleston willen gaan dansen, hoor! Zeg nu zelf:
Abonneren op:
Posts (Atom)