Alle dagen van de week

klik voor groter

Opdracht: maak een reeks van zeven bij elkaar horende illustraties over alledaagse bezigheden van jezelf of een figuurtje, diertje, ...

Et voilà, check mijn agenda van een soort van brillenmeisje.

Weg

Mijn lief is weg. Vertrokken. Tenminste, voor een paar dagen. Sinds donderdagavond heb ik hem niet meer gezien, morgenavond is hij terug. Hij zit ergens in Engeland op een festival te luisteren naar bands in een bungalowpark. En ik ben drie dagen naar de Belgiese Kust geweest met mijn zus en haar dochertje van twee. Wie zei daar ook alweer dat ik niet rock 'n roll ben? Festivalletjes in bungalowparken? That's so last April.

Maar serieus nu. Dat eventjes weg zijn van elkaar, dat mekaar even missen, ik vind dat eigenlijk zo slecht nog niet. In het begin (ergens acht jaar geleden dus) zou ik smachtend en kermend op de grond hebben liggen wachten tot mijn lief terug kwam. Ook al was hij maar twee uurtjes naar de Colruyt. Maar het gaat beter en beter. Wat niet wil zeggen dat het slechter en slechter met ons gaat, for your information, integendeel!

Het blijft natuurlijk altijd leuker voor het lief dat zelf op reis is, maar er zijn hier ook wel leuke dingen te doen. De rommel een paar dagen laten rondslingeren bijvoorbeeld. Of ongegeneerd 's middags tv kijken en een superdut van twee uur doen (niet dat ik dat anders niet doe, maar nu zonder schuldgevoel ;). Uitgenodigd worden bij mensen voor de lunch. Om 2u 's nachts wakker worden in de zetel zonder dat er iemand in je buik zit te porren dat je beter boven verder slaapt. De krant helemaal voor mij alleen.

Dingen die je na acht jaar evident vond, krijgen tijdens zo'n Sven-vrije periode bovendien weer de volle aandacht. Okselhaarwildgroei en beenhaar waar je tirolervlechten in kon leggen konden in het verleden al wel eens ehm.. aan de aandacht ontsnappen. (Ja. Ja. Lacht u maar, daar, met uw Kersvers Lief. Nog even afwachten. We zullen wel eens zien hoeveel haar er op ùw benen staat over een decenniummetje. Als u een vrouw bent tenminste. Anders hoeft het voor mij écht niet hoor.)
Als je lief even uit the picture is, lijkt het wel of al dat haar daar net in één keer allemaal tegelijk is gegroeid! Morgenavond ben ik dus weer een wandelende Gilettereclame die like totally de goddess in zichzelf gerevealed heeft!

En het is ook best wel spannend, wachten tot-ie weer thuis is. En luisteren naar alle verhalen. En beseffen dat ik toch dringend eens mijn rock 'n rollpeil weer wat omhoog moet heisen. Of ook niet. What-ev-ah.

Mensen, mensen, ik zal toch blij zijn als het morgenavond is!

Het leven is niet eerlijk of waar sommige mensen hun boterham met kaas mee weten te verdienen

Via Drawn! vond ik deze Yeondoo Jung: ik weet niet of Yeondoo een man of een vrouw is, maar deze Koreaan(se) weet dus zijn/haar geld te verdienen met het fotografisch namaken van kindertekeningen.

Man, man, ik wil ook zo'n job! Niet echt nuttig misschien, but hey, er zijn in mijn ogen dan ook maar weinig jobs die echt nuttig-nuttig zijn op wereldschaal.

Jobaanbiedingen in de commentarenbox. Dankuwel.

8

Vandaag worden wij acht jaar
Hoe kregen we dat toch voor elkaar! ;)

Soep

Die van mijn mama is toch altijd één keer lekkerder!

Jaja, over een maand moet ik alweer alles afgeven voor de jury dus nu alles aan hoog tempo afwerken. Opdracht: zoek een leuke kranten/tijdschriftenkop en maak er een illustratie bij.

Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat mijn zussen en mama hier wel a thing or two in gaan herkennen. Denk 'kleed' en denk 'luster'.

Cheers!

Melancholie

Toen ik gisteren aan de geldautomaat stond, schoot me plots het idee te binnen dat mijn mama vroeger bijna nooit geld uit de muur haalde. Dat deed je toen gewoon nog bij de bank.
Het deed me denken aan de tijd dat peper&zout-chips een ware revolutie was. Dat er in de jingle van Vandenborre nog met geen woord over multimedia gerept werd.

En aan de tijd dat je je niet kon voorstellen dat iemand in de hele wereld zoiets spectaculairs als SuperNintendo Mario Bros. kon maken. Waah! Om van Mario Bros. 2 nog maar te zwijgen! Daar kon je voor- én achteruit gaan in een level, en niet alleen in een rechte lijn naar die vlaggenstok. En Mario Bros. 3! Woehoew! Een dino waar je op kon gaan zitten en die met zijn tong een supergrote worm kon opslokken? Wie verzint het, seg!

Toen we dat gisteren met mijn neefjes speelden (ja ok, bijna de hele dag, maar het was dan ook héél slecht weer) leek het wel of het rechtstreeks uit de prehistorie werd doorgestraald.
Maar dat vonden ze net superleuk, mijn neefjes. Weinig geweld, veel leukere levels, niet te ingewikkeld, geen overontwikkeld kaske dat je bijna niet meer in je handen kan houden. Gewoon: leuk, ouderwets, gezellig familie-entertainment. Ook geschikt voor tantes en nonkels. Die voor één keer in deze PlayStationtijden hun neefjes ook eens lekker kunnen afdrogen.

De Snotprinses

Nou nou een plankje voor je mouw

Op een bepaald moment in je leven gebruik je je middagpauze om een mouwplankje als accessoire bij je strijkplank te gaan kopen. In de Blokker of all places.

En dan weet je het wel. Dan is er geen ontkomen meer aan. Dan ben je officieel niet meer cool.

Stop de klok!

En plots was het weekend –pietsjoew- opgelost in rook. En plots was het maandagochtend en zat ik mezelf met slaapogen af te vragen waar het weekend nu alweer naartoe was. Waarom alle dingen waarvan ik mezelf voorgenomen had ze eindelijk op te ruimen er nog altijd zo bij lagen als drie dagen ervoor. Waarom alle klusjes die ik ging doen nog altijd undone waren. En waarom ik er ook deze week geen tijd voor zou hebben. Waarom ik wel acht uur per dag ergens anders klusjes ga opknappen terwijl alles thuis blijft hangen/liggen/rondslingeren zoals het er al hing/lag/rondslingerde.

Dus weer een weekje met een vuile auto die dringend naar de garage moet. Een weekje kijken naar bloembakken met kunst erin aan onze voorgevel (lees: verdorde bloemen van vorig jaar die intussen vreemde vormen hebben aangenomen). Weer een weekje met ramen die dringend gepoetst moeten worden. Weer een berg strijk die er nog altijd staat. Weer een week waarin tijd het meest schaarse goed is.

Maar ik heb wel een leuk weekend gehad! Dat dan weer wel. En toch: vijf dagen weekend en twee dagen werken. Dat de politieke partijen dààr maar eens mee afkomen bij de volgende verkiezingen.

Doe uzelf een plezier en...

klik voor groter