Chronologisch

Dinsdag
Five friends for dinner, dekken voor zes, aperitief maken voor zes. Sven kom terug! :)
Veel te moe om verder nog veel uit te steken.

Woensdag
Uitslapen.
Afwas doen van five friends for dinner.
Lezen.
Verder afwassen.
Lezen.
Stofzuigen.
Nog meer lezen.
Opruimen.
TV kijken (weer niks erop).
Dutje doen.
Lezen.
Naar de winkel en de glascontainer gaan.
Lezen.
Nog een dutje doen.
Nog wat lezen (valt het op dat ik de juiste lees-houding (met héél veel kussens in de zetel) gevonden heb? :)
Met vriendin L. shop-route voor Amsterdam uitstippelen (boekje "100% Amsterdam" is een aanrader! (als je niet op de spelfouten let).
Stukje Dirty Dancing zien en alle dialogen meezeggen (aiai).
Kort nachtrustje.

Donderdag
Héél vroeg opstaan, heel vroeg op de trein, met vertraging aankomen in Amsterdam. De zonnezegen werkte af en toe.
Quicheke eten in de Bakkerswinkel (aanrader!) .
Naar de Jordaan.
Constant in het Engels aangesproken worden ("yes, that's six euros sixty please"... what the f***?!).
Naar de supergezellige winkeltjes van de Negen Straatjes.
Munttheetje en brownie in Goodies (aanrader!).
Nog wat shoppen in de Bijenkorf.
Klagen over "pijn voeten".
Vakantiezonde: Whopper in de Burger King. "Do you want that with cheese or not?" (nogmaals: what the f***?!)
Nog wat rondslenteren.
Geen botjes gevonden, niks gekocht! (L. wel één héle mooie rok)
Aperitiefje (met Jupiler) in Kapitein Zeppos (gezellige kroeg, maar die van Antwerpen is beter).
Plots beseffen dat we nog maar een uurtje hebben voor de laatste trein dus snel garnaalkroketjes besteld. Njam njam!
In slaap vallen op de trein (met open mond, gelukkig zonder gekwijl).
Met "vervroeging" (!) thuiskomen.
Lekker slapen.

Vrijdag
Koortsig hoofd, rillend lijf (vanwege opkomende snotvalling en kapotte chauffage op het werk).
Blij worden want prijsje gewonnen (zie Coolinary).
Blij worden want nog maar een half dagje werken en het is alwéér weekend!
Blij worden want S. is bijna terug!

Zal ik eens iets vertellen? Awel he...

• Ben Harper heeft gisteren een heel goed optreden gegeven (met een paar dalen maar vooral veel pieken)
• Rond Vorst Nationaal vind je verdorie géén parkeerplaats!
• De vlammetjes van aanstekers bij optredens zijn vervangen door het licht van de digitale camera's en flitsen, de tijd staat niet stil...
• Het publiek was echt uitzinnig! Zelden gezien!
• De dikke zwarte basgitarist was mijn favoriet.
• Ben Harper zegt wel héél veel "thank you".
• Ze hebben bijna twee uur en half gespeeld, waardoor ik pas om halftwee in bed lag (terugstappen naar die parkeerplaats is geen lachterje!) en nu met hoofdpijn en slaapogen achter mijn pc zit.

Home alone en RIP harde schijf

Vriend S. is op tournee met de wereldbefaamde groep Gasoline DC. Aangezien geeneen van die mannen een rijbewijs heeft (rock 'n rooooooll!) mag S. een hele week chauffeur zijn.

Gelukkig heb ik goeie vrienden en familie die me meesleuren naar café's, Halloweenfeestjes of die op de thee komen want anders was ik al helemaal weggekwijnd ;)
Nee, serieus, ik mis S. Het enige voordeel dat ik kan bedenken is dat ik nu de rommel een klein beetje langer dan normaal kan laten liggen. Maar verder... hoop ik dat die week snel om is om eerlijk te zijn.

Ik weet anders nog wel iets dat me kan bezighouden. Onze harde schijf is namelijk gewist. Weg. Foetsjie. Totally gone.
Wij waren niet zo slim van een back up te nemen (dat wilden we net gaan doen, toen ie crashte) dus nu zijn al onze foto's van de laatste twee jaar weg. Foetsjie. Totally gone.

Als je ons archief nog kan aanvullen (gewoon "vullen" eigenlijk), als je nog foto's van S. en/of S. hebt van de periode 2003-2006, mag je die altijd doormailen!
Kwestie van dat gat van twee jaar in ons leven terug op te vullen ;)

De vroegste kerstwensen ooit

Jullie zitten misschien nog in nazomerse sferen, of op zijn minst bij Sinterklaas, maar dankzij het werk zit ik al tot over mijn oren in de kerstballen, kerstmarkten en kerststallen.

Nu mijn marketing manager het kaartje van twee posten geleden gezien heeft, vroeg hij of ik zo geen kaartje wilde maken om ons imago wat hipper te maken. Hier zitten ze namelijk nog steeds in de "kerstkaart-met-een-winterlandschap-foto"-fase.

Klein probleempje: wat wens je op zo'n wenskaart?

"365 mooie (toeristische) dagen"?
"een prachtjaar"?
"een kerst met ballen"?
"veel zonnige dagen (met de bijhorende toeristen)"?

't Is nog niet gezegd dat dat "het" kerstkaartje wordt, maar ik kan het maar proberen. Sleutelwoorden: toerisme, provincie A, veel oude mannen, traditioneel, groene Kempen, blauw Scheldeland.
Moeilijk hoor! Suggesties altijd welkom.

Reminder: de tweehonderdste post bengelt nu helemaal onderaan mijn blog. Wie zich nog niet heeft geregistreerd, mag dat nu doen!

Moe

Moe vandaag. Te weinig geslapen. Teveel tv gezien. Ik kan er niet aan doen, maar als Gael Garcia Bernal op het scherm komt ben ik er niet meer van weg te slaan.

Dus nu: koffie.
Koffie, koffie, koffie. Hopelijk helpt het, gelukkig is het vrijdag…

Maar moest ‘m nu écht écht goesting hebben om de scène hierboven na te spelen (maar dan wel iets langer)… awel ja, Gael, laat dan maar een comment achter op m’n blog he.

Zó moe ben ik nu ook weer niet.

Aan iedereen die ik al lang niet meer gezien heb:

Opdracht: maak een postkaart met collage, alles is toegelaten.
(klik op kaartje voor groter beeld)

Kook van u

Hey ya chaps, ik zal het maar eerlijk toegeven: ik heb een crush, wonderful! Ook op S. natuurlijk maar ook op iemand anders, alright. Ik had altijd al een boontje voor hem, maar nu is het serieus. Bloody serious!

Vrijdag van S. de nieuwe van Jamie Oliver gekregen: "Kook met Jamie". Wicked! Het boek was bedoeld om mijn dipje weg te werken en of het gelukt is, love!

Zalig boek, veel uitleg over producten en over hoe de delen van de beestjes heten, en vooral: veel peptalk! Lovely!

"Denk niet dat het te moeilijk is, want dat is het niet! Begin er gewoon aan en je zal zien dat het reuze meevalt!"
"Komaan jongens, je kan het!"
"Dit is zo lekker en zo makkelijk, dit moet je proberen, gewoon doen!"

Dus nu wil ik al die recepten tegelijkertijd proberen. Lovely.

Aftellen

Het parfum

Mannen en vrouwen aller landen, gooi uw doordringende, onvermijdbare geurtjes nù de vuilbak in! Ik heb namelijk een hekel aan wandelende parfumwalmen! Vrees niet, bloggers, bij mijn weten heeft niemand van jullie heeft deze vervelende eigenschap. De heer zij geprezen!

Ik vraag me af hoe het komt dat de mensen met de meest stinkende parfums helaas ook diegenen zijn die het meeste opspuiten. Denken ze dat het niet zal opvallen hoe hard het wel stinkt, als ze er maar genoeg van gebruiken? Of hebben ze iets te verbergen? Hebben ze zich al drie weken niet gewassen misschien?
Knoop het in uw oren, parfums die ruiken naar toiletverfrissers stinken! Laat het dan op zijn minst een heerlijk Jean-Paul Gaultiertje zijn, of voor de vrouwen een Noaatje, of een Ultravioletje. Maar geen citrus-spray of dennengeur alstublieft.

Hetzelfde geldt ook voor die Airwick-prullementen (sorry mama). Wat is er gebeurd met de typische geur van een huis? Tenzij je een verstokte kettingroker bent, vind ik niet dat het gebruik van zo’n Airwick-potteke-ventilatorke-ofweetikveelwatteke gerechtvaardigd is. En dan nog zijn er wel betere alternatieven.
Het is toch net léuk om ergens binnen te komen en een geur te herkennen. Soms zit ik ergens en dan denk ik helemaal nostalgisch “hey dat ruikt hier naar mijn bomma!”

En laat ons hopen dat mijn kleinkinderen, of neefjes en nichtjes later op hun blog schrijven “En gisteren kwam ik ergens en toen moest ik helemaal denken: hey dat ruikt hier naar mijn bomma/tante Sarah!”

Dan tegelijk maar hopen dat ze niet de kelder- of beerputgeur bedoelen die op regenachtige dagen als vandaag weleens onze gang durft vullen natuurlijk.

Fietserke fiets of de Zoektocht naar een Nieuwe Fiets

Mijn fiets. Mijn goeie, ouwe fiets die we voor 25 euro op de kop hebben kunnen tikken. Mijn uit twee andere fietsen samengestelde fiets. Mijn zilverkleurige fiets met de gouden pedalen.
Die fiets hangt nog maar met touwtjes aan elkaar. Het spatbord staat parallel met mijn stuur en het kader staat helemaal krom.

Nu ben ik helemaal geen prijzenvergelijker. Als ze in een winkel vriendelijk tegen mij zijn, als de prijzen er een béétje redelijk zijn en als het een winkel is die niet te ver van huis is, ben ik al lang content.

Maar hoe moet dat dan als je een nieuwe fiets nodig hebt?
Puur instinctief zou ik zeggen: ik wil die rooie fiets op de foto hierboven! Een mooie Kronan met een rekje vanvoor, waar ik een mandje of een zakje op kan zetten, dié wil ik hebben!
Maar die mooie fiets kost blijkbaar al makkelijk 500 euro, of die firma zou failliet zijn en die fietsen zouden niet meer verdeeld worden. Helaas pindakaas.

En 500 euro is toch ook een tikkeltje teveel voor een stadsfiets die misschien-waarschijnlijk wel eens gestolen zou kunnen worden.. Langs de andere kant rij ik elke dag met de fiets, dus het moet ook gene krot zijn.

Ik weet wat het moet zijn: een leuke, liefst flashy oma-fiets, met liefst drie versnellingen.
Weet u waar ik er eentje op de kop kan tikken. Wil u er eentje voor mij op de kop tikken. Ik steek mijn tijd namelijk niet graag in prijzen vergelijken en winkels afschuimen.

Hij hoéft écht niet van twee andere fietsen gemaakt te zijn. Zelfs de gouden pedalen wil ik laten vallen.

Het mysterie van de roltrap

Dag mijn drieëntwintig lieve bloggertjes!!
(als u niet bij deze drieëntwintig behoort, gelieve u dan twee posten terug bekend te maken, dankuwel)

Prettig weekend gehad? Ik wel. Het was weer veel te snel voorbij maar dat heb je nu eenmaal met weekends he.

Tijdens het shoppen is me wel iets opgevallen. De band van de roltrap (waar je je hand op legt) gaat altijd sneller of trager dan de roltrap zelf. Hoe kan iemand nu een roltrap ontwerpen en er toch niét aan denken om de band en de trappen even snel te laten rollen?

Dat gaat mijn petje te boven beste lezers. Dat van u ook?

Nummer tweehonderd en één

U wil iets om de vrijdag mee door te komen, zegt u?

Ik laat alvast enkele links uit mijn lijstje "favorieten" op u los. Het zijn vooral "tekenaars", waar ik vooral een tikkeltje jaloers op ben (omdat het vooral dingen zijn die helaas mijn stijl niet zijn en die ik vooral nooit zal kunnen). Maar ook andere dingetjes. U vindt er vast iets naar uw gading.

www.drawn.ca
www.emilianoponzi.com
www.goblinfishpress.com
www.flickr.com/photos/khuan
joesorren.com
www.rednosestudio.com
www.leotimmers.com
www.lestriplettesdebelleville.com (als je niet weet welke film je moet huren vanavond: this is it!)

Happy grasduining!

Tadaaaah!

Hoera! Viert heden feest want voorwaar, dit is een heuglijke dag!

Als u vanavond niet weet waarop u het glas moet heffen, geef ik u bij deze een deftige reden. Op dit eigenste moment leest u immers de tweehonderste post op sarahzegthallo!

Al meer dan twee jaar lang gooi ik mijn diepste zieleroerselen te grabbel op het wereldwijde web, speciaal voor u, lezers en lezeressen en mijn diepste dank gaat dan ook uit naar u! Naar uw trouwe bezoekjes! Naar uw grappige, snedige, leuke commentaren! Zonder u zou sarahzegthallo niet compleet zijn.

Maar wie bent u eigenlijk?

Dus, u daar, ja, u, en u ook! Bekende en onbekende vrienden en vriendinnen, maak uzelf bekend!
Ik vraag u niet om een chronologische opsomming van alle belangrijke gebeurtenissen in uw leven, enkel om een antwoord op enkele makkelijke vragen.

Klaar? Hier gaan we!

a) Wie bent u? Ken ik u? En zo ja, van waar?
b) Hoe lang bent u hier al?
c) En hoe bent u hier terecht gekomen?
d) Vindt u het hier leuk?
e) Wat zou u in de toekomst graag zien op sarahzegthallo?
f) Waar woont u?
g) Wat is uw lievelingseten?

Ik dank u, en ik wens u nog ontieglijk veel plezier met het lezen van deze blog en inspiratie bij het spuien van uw commentaar!

O ja

... die ene collega (jeweetwel) wist trouwens net te vertellen dat ze blanco heeft gestemd. Door mij.

Ze zegt dat ze volgende keer bij de verkiezingen niet meer in mijn buurt gaat komen.

Genoeg over de politiek

Mijn zus zegt dat ik een echt voske ben. Een sloddervoske meer bepaald.
En ze heeft gelijk: moest vriend S. er niet zijn zou ik waarschijnlijk rijp zijn voor tante Kaat. Of tenminste op een grote rommelhoop leven. Rommel stoort me ook niet echt, het hoort bij het leven. Soms krijg ik wel eens een opruim-aanval en dan is alles onder controle. Voor een dag of twee.

Toch zijn er ook dingen waar ik (tegen alle verwachtingen in) héél routineus en stipt in ben. Bijvoorbeeld.
’s Morgens doe ik dingen in een bepaalde volgorde: na de douche ga ik naar beneden, neem de krant uit de bus, doe de rolluiken omhoog, zet de radio op. Dan ga ik naar de keuken, daar zet ik koffie, neem ik alles voor “de boterhammen” en dan neem ik een glas voor mijn ochtendelijk Tropicanaatje.
Dat moet zó en niet anders. Het kàn eventueel als het echt moet uitzonderlijk wel anders, maar dat zal dan toch niet van harte zijn, om nog maar te zwijgen over de bijhorende desoriëntatie.

Ander voorbeeld: de afwas. Als ik afwas, moet dat in een zeer wel bepaalde volgorde gebeuren: glazen, tassen, borden, bestek, pannen. Ik leg alles dan ook heel netjes op het aanrecht. Vorken bij vorken, messen bij messen.
Voor het afdrogen geldt dezelfde routine: wat er eerst lag, moet eerst afgedroogd worden. En ook al staan de glazen helemaal niet binnen handbereik, daar zal ik met plezier mijn perfect gestapelde afwastoren helemaal voor ontleden.
Het neem-al-het-bestek-en-gooi-maar-op-het-aanrecht-beleid van vriend S. kan me dan ook niet bekoren, dat begrijpt u wel.

En zo zijn er nog duizend en één dingen die volgens een routine moeten gebeuren (denk maar aan vertrekken met de auto, mezelf aankleden, koken, …).

Maar er zijn ook duizend en één rommeltjes van mij.

Dus, conclusie: ik ben een perfect evenwichtig mens!

1

Vandaag heb ik maar een ding te melden:

Hoera voor Patrick!

Hoera voor Borgerhout!

(ok twee dingen dan)

Triestig

Wat doe je als één van je naaste, tofste collega's plots overtuigd blijkt te zijn van het nut van op het VB te stemmen?

En start hier nu asjebliéf geen politieke scheldpartijen op mijn blog. Het is gewoon triestig om te zien hoe iemand die je zo tof vindt er zo met zijn twee voeten in kan trappen. En met geen stokken te overtuigen is.

Ik hou mijn hart vast voor zondag.

I love lezen

Wij hebben een heerlijke languit-liggen-zetel. Daar nestel ik me somtijds gezellig in, met een dekentje (het onvermijdelijke dekentje), een tasje thee en een knabbeltje en dan begin ik vol goeie moed en vol goeie goesting te lezen.
Dat gaat dan als volgt:

één bladzijde (wat zit ik hier toch heerlijk gelukkig te wezen)….
tweede bladzijde (knikkebollen)…..
derde bladzijde (nog meer knikkebollen en diep ademen)…..
vierde bladzijde (in een onmogelijke positie, met mijn tong pijnlijk tussen mijn tanden geklemd, bij wijlen kwijlend maar wonder boven wonder toch met mijn vinger stevig op de juiste bladzijde in slaap gevallen)…..

Dan word ik na een half uurtje terug wakker: kussen vol zever, nek vol pijn, lenzen uitgedroogd.

Ander voorstel: lezen in bed.
Ander probleem: de positie.
Op mijn buik en met mijn handen mijn hoofd ondersteunen? Beste positie, maar niet lang vol te houden wegens pijnlijke polsen.
Op mijn rug dan maar? Niet te doen want een boek in de lucht houden is niet mijn sterkste kant.
Op mijn rug, half tegen de muur rechtop? De muur is te koud en ik vind nooit mijn draai op deze manier.

Gelukkig hebben we net een prachtige eetkamertafel gekocht (bye bye citytrip naar Madrid). En daar horen gelukkig ook nieuwe stoelen en een nieuw tapijt bij. Zo kan ik toch nog gezellig in de living zitten om te lezen, zelfs mét dekentje maar zónder in slaap te vallen. Hopelijk....

Ik wacht nog even tot onze tafel geleverd wordt.

Kleine dingen die het leven enigszins aangenamer zouden maken

• auto's die bij het oversteken van een kruispunt vóór het zebrapad wachten in plaats van er pal op te gaan staan (of nog beter: wachten aan de lichten tot ze zeker zijn dat ze over kunnen, vooral op de Boomsesteenweg)
• Canvas-televisie-programmeurs die géén nachtmensen zijn (ik haal namelijk nooit het einde van mijn favoriete programma's)
• auto's waar geen stinkende uitlaatgassen uit walmen, maar bijvoorbeeld een lekkere basilicum- of rozengeur
• nog beter: mensen die wonen waar ze werken en werken waar ze wonen zodat iedereen met de fiets naar het werk kan zodat er helemaal geen uitlaatgassen meer zijn
• stof dat vanzelf zou verdwijnen
• een poetsvrouw voor mijn verjaardag
• tantes die géén ruzie maken voor de begrafenis van de nonkel
• wakker worden en wakker zíjn (dit is vooral een wens voor mijn wederhelft)

Roze Bobby en Roze Matroesjka

Naam: Roze Bobby en Roze Matroesjka.
Opdracht: maak met eender welke techniek enkele typische figuren (strenge juf, punker, ...). Kies er twee uit die iets met mekaar te maken hebben en stel ze op een illustratieve manier voor.
Resultaat: hierboven! (klik voor een grotere versie)

Haaa, zalig om terug naar het klasje te kunnen gaan!

Muggen

Als er één dier was waarvan de Grote Man Daarboven zou zeggen dat ik het mocht elimineren dan zou het toch wel zeker weten de mug zijn.

Het is nog niet erg genoeg dat die rotbeestjes me eind september nog uit mijn slaap houden met hun vreselijke gezoem, de beten die ze mij (altijd mij, nooit S.) bezorgen zijn ook niet van de minste. En nee, om vijf uur 's ochtends heb ik echt geen zin om dat "prieske" nog in te steken.

Met als gevolg dat ik dan tot aan mijn neus onder de lakens lig (niet helemaal onder de lakens want dan kan ik niet meer ademen) opdat ik niet nog méér beten zou krijgen. Dat heeft dan weer tot gevolg dat ik me te pletter lig te zweten waardoor ik nóg niet kan slapen.

Ja. Als de Grote Man het aan mij zou vragen, ik zou geen twee keer moeten nadenken.

Dingen waarvan ik op mijn honderdste niet wil zeggen "had ik dat toch maar eens gedaan"

Dingen die ik nog allemaal wil doen dus...

• Drie maanden op road trip met een coole auto langs de Mississippi van N naar Z
• Fatsoenlijke cursus pottenbakken
• Cursus snit & naad
• Meer foto’s nemen en ze dan ook echt afdrukken
• Toegepaste grafiek afmaken
• Een (kinder)boek schrijven
• Kinderen krijgen
• Een grote reis maken of voor een tijdje werken in het buitenland
• Fatsoenlijk leren breien
• Poppenkast maken en een verhaal erbij verzinnen
• Een kindertoneeltje schrijven
• Meer geboortekaartjes en van die dingen maken
• Meer lezers op mijn blog zien te krijgen :)
• Eens van job veranderen
• Naar Rusland gaan
• Met de auto door Italië en in een mooi landhuis slapen
• Buenos Aires voelen, proeven, beleven
• Tango en/of flamenco leren dansen
• Naar New York gaan
• In Scandinavië rondtrekken en wild kamperen aan een prachtig meer
• Ooit eens voor alles in huis een plaatsje in een kast hebben
• Minstens honderd jaar worden (zal nodig zijn)
• Een keuken hebben waar iedereen zich zet en zich niet gegeneerd voelt om zelf iets uit de frigo te pakken
• Meer mijn gedacht leren durven zeggen
• Liever kuisen
• Een gat in de markt ontdekken
• Genoeg geld met dat gat verdienen zodat je voor jezelf kan werken en zomaar eens kan zeggen “en nu neem ik een half jaartje vakantie”
  

Lachen / huilen

Weekendje Diksmuide, weekendje vakantie!
Ondanks het niet al te best geïsoleerde huisje (niet aan te raden met zeven kindjes :) een prachtig weekend meegemaakt.

Het was precies putteke zomer: we hebben de loopgraven aan de Ijzer in onze t-shirt bezocht, met onze voeten in de zee gesprongen en een vlieger opgelaten op het strand, een lekkere kreemgelas gegeten en het aperitief op het terras gedronken.

Er was jammer genoeg ook een ongelofelijk trieste schaduw over het weekend. Mijn nonk Jean (one of my favourites) heeft donderdag een hersenbloeding gekregen. Vanmiddag om 16u is hij gestorven.
Maar ik ben er zeker van dat hij voor al de kleine cadeautjes op ons weekend heeft gezorgd: de zon stopte niet met schijnen, we hebben de geboorte van het kleine kalfje Suzanne mogen meemaken, er kwam zomaar een fanfare voor onze neus voorbij getrokken op de zeedijk en de luchtballon die over ons huisje vloog konden we bijna àànraken.

Bedankt nonk Jean...
Ik moet je trouwens nog trakteren en dat doe ik zeker nog eens, ooit. Beloofd.

Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen

De gemoederen raken precies een beetje oververhit, dus gaan we er nu even uit voor reclame!

Check http://google.earth.com eens! Supergedetailleerd en je kan het programma heel snel downloaden (kies version 4.0).

Ik heb onze straat, onze kerk, ons park al gevonden!

The kids not so allright

Wat IS dat toch met mijn lief en kinderen! Elke keer als het onderwerp nog maar vijf kilometer in de buurt komt zit het ertegen.

Ik zit al vanaf het moment dat mijn eerste neefje geboren werd te popelen om dat zelf ook eens mee te maken. Even erbij zeggen dat ik toen zestien was, en dat ik binnen twee maanden zesentwintig word. Dat is dus al tien jaar dat ik wel zeker weet dat ik ooit zelf mama wil worden. Daarom nog niet morgen, maar zeker wel ooit.
Eigenlijk is er niets anders dat ik zeker weet, dan dat ik óóit een paar zonen of dochters wil.

Maar mijn lief vindt kinderen (behalve die van mijn zussen en onze vrienden, sóms-als er een retour-ticketje bijzit) vermoeiend, het einde van je leven, al dat gebleet en al die vuile pampers.

Ik snap niet vanwaar het komt en ik weet al helemààl niet of en wanneer dit ooit zal overgaan. Dus, moeders en vaders, misschien helpt het als jullie eens een ode aan het ouderschap neerpennen, speciaal om mijn lief een beetje te temperen in zijn ideeën hierover. Wie weet helpt het, ook al is het maar een klein beetje.

Komaan. Shoot.