- Het Krugerplein, om te beginnen. Een groot groen plein met speeltuintjes en een grote glijbaan een een kioskje en in de zomer: Muziek in de Wijk (zomerfestival van de Zomer van Antwerpen: elke week gratis optredens!).
- Om verder te gaan: Den Toren. Buurtwinkeltje zoals je ze tegenwoordig nog maar zelden vindt. Uitgebaat door één familie: moeder, dochter en zoon (heb ik tot nu toe gezien). Je moet er een half uur wachten op je beurt aan de charcuterietoog (note to myself: hier is het niet "saucisse" maar "salami"!), maar ondertussen kom je wel heel wat dingen te weten. Zo had Markske van de Kampioenen bijvoorbeeld vanmorgen op de radio gezegd (bij die Verschueren-kerel) dat hij op zondagochtend altijd bij Den Toren pistoleekes ging halen, maar ge moest er altijd wel snel bij zijn. De bazin van 't spel natuurlijk zo fier als iets.
- Twee Borgerhoutse-zussen-op-leeftijd stonden achter mij in de rij. Zit de dominante zus altijd te vitten op de andere. De andere koopt heel de winkel leeg, allemaal dingen waarvan je weet dat ze ze helemaal niet nodig heeft.
Een soort van dorp midden in de grote stad dus.
- En verder: na vier jaar in de Boudewijnsstraat kende ik minder buren dan ik hier na drie maanden ken. Dat kan natuurlijk wel te maken hebben met het feit dat we daar maar iets huurden, en dat we hier ons eigen stekkie hebben, of misschien zijn we zelf wel veranderd, wie zal het zeggen?
Maar ik heb het gevoel dat hier een andere sfeer hangt. Hier hangt iets in de lucht. Ik denk dat iedereen hier zoiets heeft van "we zitten in hetzelfde schuitje, dus we proberen er het beste van te maken, zo goed en zo kwaad als we kunnen". Terwijl dat op 't Zuid meer vanzelfsprekend was, precies. Ik kan het niet zo goed uitleggen. Ik voel gewoon dat het er is...
And I love it!
PS: binnen anderhalve maand gaat de Roma terug open na een tijd van verbouwingswerken. Iemand zin om mee te gaan?
