vrijdag 7 mei 2010

Wat voorafging

U moet weten, dat mailtje kwam er niet out of the blue, want al sinds het begin van dat ene schooljaar zaagde ik mijn vrienden de oren van hun hoofd over hoe meant to be dat was. Ik zal het staven met wat dagboekfragmentjes. En geniet ervan, want dagboekfragmentjes, dat gaat hier niet dikwijls (lees: nooit meer) voorvallen.

Freaky hoor! En vooral: een hoog bakvisgehalte. U bent gewaarschuwd.

Donderdag 30 september, 1u27
A. en ik waren in de Cartoon's naar ne film gaan kijken en ineens komt Sven - - daar binnen. Nu moet ge weten, dat is niet zomaar ne Sven. Dat is ongeveer dé schattigste en mooiste jongen van heel ons school. En nu lachte dieje ook nog 2x naar ons!!

Woensdag 06 oktober, 18u
Waarom ben ik daar nu zo van overtuigd da ik zo goed bij dieje zou passen? Waarom denk ik da nu?!

Maandag 11 oktober, 19u
Weet ge, ik weet dat ik da nie mag opschrijven, want dan komt da niet uit, ma ik doe het toch: ik heb eigenlijk 't gevoel dat da precies nog wel in orde komt. Vraag me niet hoe of wanneer, ma ik voel da gewoon.

Donderdag 28 oktober, 23u57
Net weer Star Wars gezien. Da idee van 'The Force', 't klinkt idioot, maar ik geloof daar echt in. Zo is da ook bij Sven. Dat zijn nu een paar voorafgaande gebeurtenissen en ik moet dat z'ne gang laten gaan. Ik mag dat vooral niet forceren, ik laat da gewoon gaan, want dat komt wel in orde. Ik heb 'm daarstraks nog gezien - ik begrijp niet dat dat gevoel na een maand nog altijd zo sterk is.

Donderdag 11 november, 0u24
Dat moet toch ZALIG zijn om langs dieje wakker te worden met z'n arm rond mij en de hele verdere dag samen dingen met dieje helemaal niks te doen en rond te hangen!!

Woensdag 24 november, 13u40
Weet ge, ik kan mij echt NIEMAND anders voorstellen die ik beter zou willen leren kennen dan Sven. Ik ben volgens mij gewoon gemaakt voor dieje. (amai als ik dat later lees!)

Vrijdag 26 november, 14u
Overal waar ik ga, denk (en HOOP) ik da ik Sven zie, ma da is helemaal nie. En daar komt maar geen vordering in en soms zie ik 't echt helemaal niet meer zitten.

Woensdag 05 januari, 20u15
Waarom is het leven niet gewoon 'ik hou van u' en 'gij houdt van mij'?

Dinsdag 18 januari, 19u30
Ik wil Sven nog 'ns zien. Mmm. Ik wil namelijk nog wel 'ns ne adrenalinestoot die NIET voorkomt uit examenstress.

Woensdag 9 februari, 23u53
Ik ga ook 'ns naar de film zunne. Sven was er ook, en nog wel in dezelfde zaal als wij! De enige shit was dat 'm een meisje bij zich had. Na de film was ik juist tegen A. aan 't zeggen: "Dieje past gewoon per-féct bij mij, ma 'm beseft 't alleen nog nie."
Ik had nog geen 2 stappen meer gezet of dieje stond vlak voor mij! En volgens mij zei 'm "hey" en dus heb ik ook "hey" teruggezegd (da's ook al een vooruitgang he).
Man, dieje is echt waar heel hard voor mij gemaakt. Wat ik VOELDE als dieje in de filmzaal de trap afging!

Woensdag 16 februari, 0u14
Gisteren heb ik Sven nog gezien. Ma da VOELDE zo goed. Toen had ik echt zo een rustig en opgelucht gevoel van: 't is in orde, alles wordt ok. Allez, dat klinkt waarschijnlijk raar, maar toen wist ik precies dat alles in orde zal komen, dat dieje ook iets voor mij voelt.

Woensdag 23 februari, 18u
Hoe komt het toch dat sommige mensen zo'n uitwerking op u kunnen hebben? En hoe komt dat dan dat ik daar zo geobsedeerd door geraak? Dat is toch ook maar een jongen? In plaats van dat dat door de tijd heen verwatert, nee, ik word daar maar feller en feller verliefd op.

(...en zo nog ongeveer 100 bijna identieke stukjes...)

Donderdag 4 mei, 0u47
Vandaag zag ik -de eerste keer na de paasvakantie!- Sven. Dat was zo onverwacht, dus heb ik gewoon heel rustig gelachen en hij knikte terug. Dus wij gingen gewoon naar Internet (nvdr: hahahahaha! 'naar Internet'!), kwam dieje daar effe later toch ook nie aan! En 'm ging langs M. zitten, dus die rap naar dat e-mailadres gekeken! Ik de volgende 2 uur maar aan 't fantaseren over wat ik daaraan zou kunnen mailen. Ik dacht: foert man, ik mail gewoon iets, 't is de laatste week school volgende week, dus wat HEB ik te verliezen?! Daarna zie ik dieje toch NOOIT meer. Dan moet ik mij tenminste toch al niet schuldig voelen dat ik dat niet gedaan heb he. Ik ben echt benieuwd of dieje terug gaat mailen.

Jaa... Bizar he.
Ter illustratie van deze periode twee foto's van hoe ik er toen uitzag.

De zwart-wit foto is genomen op mijn kot - waar ik de meeste van de onnozelheden hierboven heb neergepend.
Op de andere foto zat ik in Spanje, op mijn allereerste vliegvakantie ever. Technically speaking was ik toen al samen met Sven, maar 't is maar om een idee te geven hoe ik er toen uitzag. Beetje Sporty Spice dus. En beetje veel teveel geëpileerde wenkbrauwen enzo. Oh god.

17 opmerkingen:

KRuiMeL zei

Ik vind je dapper. Dergelijke stukjes hier posten. Mag ik zeggen dat ik gelachen heb? Niet met jou, maar om het feit dat ik thuis ook zo'n dagboek heb liggen.

vermiljoen zei

zoooo herkenbaar, al moet ik zeggen, dat nu ik dit allemaal lees ik er tegenopzie dat mijn dochters ooit puber zullen zijn én verliefd. Als ik denk aan hoe ik zelf was, dat moet een hel geweest zijn voor mijn ouders.

sarah zei

Dapper?! Oh god, 'onnozel' vond ik een beter woord :-))

Ja, en de dagboeken van de jaren daarvoor zijn nog véél erger, Vermiljoen, dus pas maar op.

En ik vond mezelf zo stoer toen. NOT! :D

Nele zei

en toen, en toen?

schattig hoor. ik heb hier ook nog ergens van die dagboeken, maar die durf ik niet meer opendoen ;-)

Anoniem zei

man man man...hoe *graaf* is dees nie?
Go Sarah, GO!

kus
flor

Els zei

Geweldig dat je dat hier allemaal neerpent. Herkenbaar, vertederend, ... Die mail uit uw vorige bericht is echt de max, chapeau dat ge dat gedaan hebt! En ik ben nog altijd heel nieuwsgierig wat hij geantwoord heeft. Antwoord f: ik ben een omgebouwde vrouw?

Fielosophie zei

DE MAX! Echt super! Ik heb nu zo'n spijt dat ik in een vlaag van paranoïde "mijn ouders neuzen volgens mij in mijn dagboek"-gedachten ze de vuilbak in heb gekieperd...

Octavie zei

Hahahahahaha!
(Ik ben wel benieuwd naar Svens dagboekfragmenten uit die tijd:)

Sylvie zei

Super! Ken ik volledig! Als ik mijn doos met dagboeken bovenhaal, moet ik ook enorm met mezelf lachen .. Vooral veel platonische liefdes toen :-), omdat ik niét durfde. Dus chapeau dat jij wel durfde!

Karen zei

@ Sarah: gewéldig!
@ Fielosophie: nooit dagboeken wegsmijten!

ik heb hier ook stapels, stapels dagboeken liggen... ben 6 jaar geleden alleen gaan wonen en dat is de enige verhuisdoos die nog niet is geopend...

Riet zei

En Sven is nog steeds overtuigd van zijn keuze, ook nadat hij dit heeft gelezen :-p

Neenee, eigenlijk echt lief hoor! Al ben ik meer fan van je huidige schrijfstijl. :-)

quirk zei

Geweldig! :)
Ik heb dat ook met een jongen, dat gevoel dat ie voor mij gemaakt is.
Helaas is hij er van overtuigd dat ie gemaakt is voor een van mijn beste vriendinnen, dus laat ik die maar niet zulke mailtjes gaan sturen. ;)

xtof zei

Those were the days...

Janina Modaal zei

O, hoe leuk om te lezen!
Zo in het dialect en al :).

En ook wel herkenbaar...
Maar ik doe die dagboeken toch liever niet te dikwijls meer open...
Het schaamrood stijgt me altijd naar de kaken.

Ik kijk uit naar t vervolg van de soap!

Knofje zei

Oh.. wat een verhaal. En zo ontzettend schattig allemaal! *smelt* Ik vind die bovenste foto toch super, Sarah de creatieveling en nog steeds!
Sarah de spice doet het trouwens ook niet slecht hoor ;)
x

DinskaBronska zei

Geweldig, "dieje" en "amai als ik dat later lees!". Wat goed dat je het zo uitgebreid gedocumenteerd hebt indertijd - en natuurlijk dat je ons laat meegenieten. drie hoeraatjes voor jullie tinnen samenzijn!

Buurvrouw zei

Hahaha! Dat je zoiets durft 'publiceren' vind ik klasse! Mijn dagboeken liggen in een afgesloten doos in de kelder en ik wil ze eigenlijk niet meer zien... Tegen de tijd dat ik Patrick leerde kennen, was ik gelukkig al even uitgepend. Hoewel, hoewel... Hij was onlangs zijn dozen aan het opruimen en vond een bierviltje waarop ik iets geschreven had en dat ik ongemerkt in zijn jaszak had gestopt. Man! Ik schaamde me dood! Vooral omdat mijn twee pubers over de grond rolden van het lachen...