Soms blijk je gewoon al twee maanden achter het hoekje van een paar heerlijke winkeltjes te werken! Ik denk dat ze mij vanaf nu 's middags niet meer vaak gaan zien in de refter.Het eerste pareltje dat ik deze week ontdekte, kende ik al langer, maar alleen virtueel. Julija verbaasde me al jaren met de dingen die ze toonde op haar blog. Nu heeft ze in de Nationalestraat ook een zalig winkeltje - zo eentje waar elke creatieveling stiekem van droomt: Julija's shop.
Het is gewoon om van te snoepen, zo schattig is het! Man, dat meisje kan breien! En haken! En -vooral interessant voor mij- er zijn supermooie stofjes te koop. Vooral bij het zien van de stoffen van Kokka en Cloud 9 gingen mijn handen jeuken...
Helaas: einde van de maand... Maar als de persoon van mijn familie die mijn naam heeft getrokken voor Kerst meeleest: dit is een hint! (Oh, juist, ja, ik wou geen 'echte' cadeautjes meer, zeker? Damn.)
De tweede ontdekking is iets minder dromerig en iets meer boerendochterstijl. Er is namelijk een Aveve City net geopend! En toevàllig net achter mijn hoek. Volgens mij doen ze het er gewoon om, hoor. Er is volgens mij iemand vastberaden in de weer om ervoor te zorgen dat mijn bankrekening op het einde van de maand standaard geplunderd wordt.
In deze winkel kocht ik alvast drie van die notenzakjes-voor-de-vogeltjes. In een wanhopige poging om geen vieze duiven maar schattige pimpelmeesjes op ons terras te krijgen. En verder kreeg ik spontaan goesting om een broodbakmachine te kopen. Ik heb het eens uitgerekend:
Stel dat je gemiddeld 2 euro x 4 broden per week opeet.
Dat is 8 euro per week x ongeveer 50 weken (vakantie niet meegerekend).
Dat is 400 euro!
Per jaar!
Aan brood!
En een broodbakmachine kost ongeveer 200 euro (bij Aveve toch). Dus na een half jaar heb je die machine er al uit gehaald. En zo héél veel kosten de grondstoffen of broodmixmengseldingen toch ook niet.
E-hèn... je hele huis ruikt heerlijk als je zelf een brood bakt.
E-hèn... dan moeten we op maandag nooit meer concluderen dat we brood zijn vergeten te halen.
Ja. Dat is ook een hint. Niet voor iemand die mijn naam getrokken heeft, maar gewoon voor iedereen die zijn geld deze Kerst aan een goed doel wilt schenken.
De vzw Sarah Wilt Een Broodbakmachine (Ook Al Wou Ze Geen Cadeaus Meer Krijgen).
Wat vindt u dat ik zéker nog eens gedaan moet hebben vooraleer ik op tram 3 stap? En dan bedoel ik niet een (helaas) onhaalbaar voorstel zoals, laten we zeggen, een nachtje doorbrengen met Joaquin Phoenix. Nee: kleine dingen. Dingen waarvan u blij bent dat u ze voor uw dertigste hebt gedaan. Dingen die u had willen doen. Dingen die uw leven veranderden. Of toch een heel klein beetje. Zotte dingen. Lieve dingen. Of gewoon iets waarvan u vindt dat ik het moet doen, in plaats van u. Ik zal het doen. Beloofd. De 29 beste voorstellen komen op een shortlist, en daar krijgen jullie dan tijdens het jaar een verslag van.
Wat zegt u? Met..
Ok dan. Mét fotomateriaal.
Als er iets is waar ik van hou, dan is het van zeefdrukken: snelle reproducties, waardoor je niet bang moet zijn voor een vlekje meer of minder, met een cool effect. Als er iets is waar ik niét van hou, dan is het het gedoe dat komt kijken bij zeefdrukken: eerst fotografisch belichten, dan naar het ongezellige zeefdruklokaal op school, dan die grote aanzuigmachine aanzetten, een hels lawaai trotseren, snel zijn, twee paar handen nodig hebben.
Als er iets waar ik ook van hou, dan is het: gecompliceerde toestanden die plots vereenvoudigd worden.
Op school stond nog een zeef die we voor de grote vakantie al belicht hadden. En dankzij dit boek beseften we dat we ook wel eens konden proberen te zeefdrukken zonder gedoe. Gewoon, in het lokaal waar we zaten. Met alleen een rakel, wat verf en de vooraf belichte zeef. En héél veel kaartjes en papiertjes om op te printen.
We beseften plots dat er ook een andere manier bestaat om te zeefdrukken. Met veel minder gedoe, maar bijna hetzelfde resultaat. En dat het dan veel eenvoudiger zou worden. En dat ik het gewoon thuis zou kunnen doen. En dat, lieve lezertjes (waarvan drievierde intussen ongetwijfeld al heeft afgehaakt) vond ik de ontdekking van het jaar!
Dus: al wie nog iets van zeefdrukbenodigdheden (een zeef, een rakel, belichtingsmachine) heeft staan. Of wie een atelier op overschot heeft. Of wie in een commune wil gaan wonen, waar we een echt zeefdruklokaaltje kunnen regelen. Die mag mij altijd iets laten weten.