Tomaat-garnaal

Om voor eens en voor altijd alle misverstanden omtrent les tomates crevettes de wereld uit te helpen: dit is dus wel degelijk een oer-Belgisch gerecht!

Check this out: een lijst met Belgische gerechten op Wikepedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Belgische_gerechten

Voilà.

En mij maar uitlachen! Laatst lacht best lacht. Nah.

Routine

Deze week las ik in Libelle dat Kurt Rogiers (je weet wel die acteur) en zijn vrouw een routine hebben. Een eet-routine. Ze hebben een menu dat om de twee weken terugkomt: binnen die twee weken passeert alles wat ze in de diepvries hebben één keer de revue. Als die twee weken om zijn, begint de routine opnieuw.

Ik kan me dat niet voorstellen! Hoe vreselijk moet het zijn om ’s maandags wakker te worden en te weten wat je de komende veertien dagen gaat eten..!

Ik was wel fier op mezelf dat ik maandag voor 30 euro eten voor drie dagen had gekocht. Dat past volledig in het kader van het eerder genoemde Tijdperk van Besparingen. Maar dat wil niet zeggen dat ik nu iedere maandag dezélfde dingen ga kopen voor 30 euro.

Of eh… doen jullie dat ook zo? Maandag gehakt, woensdag spaghetti en vrijdag vis?

Sick minds

Vandaag staat in de krant dat euthanasie tijdelijk onmogelijk is (sorry, guys) omdat het middeltje hiervoor zo goed als uitgeput is.

Dat is op zich niet zo uitzonderlijk, maar welke pipo haalt het in zijn hoofd om dat middel dan "Penthotal" te noemen? Dan hadden ze er toch evengoed ineens "Pertotal" van kunnen maken zeker!

Langgerekt zelfportret op de trein Antwerpen-Hasselt-Luik

Witter-dan-wit

Vannacht was ik in de badkamer van John Travolta. Er stond een flacon met witter-dan-wit. Het tegenovergestelde van bruinen-zonder-zon eigenlijk. Ik stond het maar op me te smeren. Ik was heel nieuwsgierig naar het resultaat. Met bruinen-zonder-zon heb ik namelijk niet zo'n goeie ervaringen. Op mijn voeten en armen besloot ik niets te smeren, daar zie ik dit jaar nu eens eindelijk mooi bruin op, dus dat wou ik wel houden zo.

Ik keek wel even raar op toen Sven ook binnenkwam bij John in de badkamer.

Nu weet ik nog altijd niet hoe wit ik geworden ben.

Het Tijdperk van Algemene Besparingen is aangebroken

Ik zei het al: onze auto is kaput. We hebben kosten.

Het rare is dat vriendlief dit voorvoeld heeft. Vorige week zei-ie: "We moeten besparen! Stel dat we grote kosten hebben, aan de auto bijvoorbeeld..."

Nu vraag ik me af: als vriendlief hier niéts over gezegd had, of we dan óók kosten gehad zouden hebben. Het antwoord is meer dan waarschijnlijk ja natuurlijk, maar ik leef toch een beetje in het waanidee dat je zo'n voorgevoelens beter voor jezelf houdt.
Dan heb ik het niet over voorgevoelens in verband met liefde en aanverwanten natuurlijk. Als dat zo was, was er helemaal geen vriendlief waarschijnlijk, en zou ik dit stukje nooit hoeven te schrijven.

Maar ik dwaal af.

Nu, het is niet zo dat we in het rood staan, dat is gelukkig nog nooit gebeurd. En onze rekening is nog wel redelijk gevuld, maar ik beken: ik kóóp nu eenmaal graag dingen.

Als ik me rot voel, of ik weet met mezelf geen blijf dan ga ik lekker naar de Hema onnozele... ehm... "spulletjes" kopen (word ik wel helemaal vrolijk van), of ik verwen mezelf (en vriendlief) met mooie lingerie.. Dat ik die enorme zakken met kommetjes van de Habitat helemaal langs twee tramritten en vijf straten heb moeten sleuren, dat heb ik er dan graag voor over. Trots en bezweet kom ik dan thuis. Dan is er de verschrikking en het hoofd-geschud van mijn wederhelft. "Wat doén we daar toch mee?!"

Ik voelde me dus onmiddellijk schuldig over dat gat in mijn hand, waar ik nu eenmaal mee geboren ben en ik begon stante pede prijzen te vergelijken, kortingsbons bij te houden en de porties eten in tweeën te delen.
Het gaat zelfs zo ver dat ik nu nog maar drie ipv vijf blaadjes toiletpapier durf te gebruiken. De tandpastatube kneep ik al uit tot op het laatste restje, dus dat is al 1-0 voor mij.

Ik durf amper nog een supermarkt binnen te stappen. Al die heerlijke hapjes die toch steeds onvermijdelijk half opgegeten in de vuilbak belanden roepen "koop mij, ik kost toch niet zó heel veel" - het lijkt wel hypnose.
Vertwijfeld, ràdeloos, stond ik gisteren rond te draaien bij het gemarineerde vlees. Het scheelde geen haar, of ik was totaal paranoïde en met mijn armen zwaaiend buitengelopen, achterna gezeten door goedkope saté's, rollen zacht toiletpapier met wel zeven laagjes, aperitiefhapjes en kerstomaatjes.

Ik doe mijn best. In mijn hoofd zit al een volledig stappenplan. Het stadscentrum is de komende maanden verboden terrein en ik moet dringend een cursus snit en naad zien te volgen.

Ik vrees dat besparingen niet voor mij zijn weggelegd. Maar ik wil er echt waar mijn best voor doen.

Dus als u, beste lezer, nog een tip heeft om onze rekening minder zienderogen te laten slinken, geeft u die dan even mee. Doe het voor mij. En voor mijn reelaatsie.

Weer of geen weer

Oeps! Volgens mij hebben ze zich hierboven vergist...

Na juli komt au-gus-tus, niet no-vem-ber!

Gezocht

Een tijdje terug plaatste ik al eens een oproep voor stofjes voor mijn poppenkast-in-wording.

Nu doe ik dat nog eens, maar niet enkel voor stofjes, wel voor allerlei muziekinstrumentjes (tot de stomste triangel of kokosnoot toe) of stemeffect-kastjes en van die dingen. Zelfs al is het een instrument dat je vroeger zelf met kroonkurken hebt gemaakt of een speelgoedmicro, alles is welkom.

In bruikleen welteverstaan! Tenzij je er écht vanaf wil natuurlijk :o)

Wij hebben gisteren de motor van onze auto kaput gereden (1000 euro auch), het Tijdperk van Algemene Besparingen is aangebroken dus nieuwe dingen kopen zit er momenteel niet in, vandaar mijn smeekbede naar jullie, allerliefste Bloggertjes! Je mag nog steeds bij de première van de voorstelling supergratis naar binnen...

Singalong

Zing op de tonen van "en den boom staat op den berg, hali halo, en den boom staat op den berg, hali halo":

"...en mijne rok plakt aan mijn billen, hali halo, en mijne rok plakt aan mijn billen hali halo!
en aan die rok daar plakt een stoel, een goeie stoel, een grote stoel, o jongens wat een stoel is dat, de stoel van de rok, de rok van mijn bil en mijne rok plakt aan mijn billen hali halo..."

Laatste groet

Vanochtend kregen we op het werk het trieste bericht dat onze poetsvrouw, Rita, in de nacht van donderdag op vrijdag in haar slaap gestorven is aan een hartstilstand. Ze voelde zich blijkbaar donderdag al niet goed, maar dit is toch wel heel erg plots. En ik bedoel maar,
52 jaar is toch nog piepjong?!

Ik verwacht nog ieder moment dat ze hier op haar brommertje komt aangesjeesd en mijn bureau onder handen neemt. Of zaagt dat de planten niet genoeg water hebben. :)

Ik kan het echt niet geloven.

Dus als je dit leest, doe dan eens je ogen dicht en denk eraan dat je elke dag van elke minuut moet genieten. Asjeblief? Ik dank u.

Barbecuetje

Ik zit links. En ik kan kei-spectaculaire dingen vertellen.

Ofwel zat er iets heel vies tussen mijn tanden.

Festival Sarah

Liefste dagboek,

gisteren zijn we naar Rock Herk geweest. Het was héél leuk en veel van mijn vrienden waren daar: Maarten ; het geslacht Vanlaer ; Sies en company ; mijn zus met Alexe ; Bjorn en company ; en nog véél meer mensen die ik al veel te lang niet gezien had...

De toiletten stonken dit jaar niet zo hard. Daar was ik blij om.

We hebben ook een lekker frietje gegeten. Een vriend van Sven en Maarten had een frietje, dat nog halfvol was maar waar iemand genoeg van had en dat ergens in het gras stond, verder opgegeten. Dat leek me toch niet zo lekker.

Er was één jongen met groen haar en veel jongens met lang haar.

Ik voelde me net terug zestien, toen ik nog in D. woonde. Toen was dat festival het begin van de zomer, het was mijn motivatie om door de examens te geraken...

Dat is intussen dus al tien jaar geleden. Dat vind ik toch gek. Ik heb wel tien keer herinneringen opgehaald gisteren. Niet dat ik er heimwee-erig van werd hoor. Maar het was wel schattig om die pubers-van-nu te zien sukkelen met hun imago en -vooral- met hun liefje.
Blij dat ik dat niet meer hoef te doen!

Dag liefste dagboek!

Solden

Nog helemaal op een roze wolk door het bezoek van de kleine reuzin en de olifant, vond ik mezelf vanmiddag heel slim toen ik op het idee kwam eens te gaan shoppen. Ik dacht: maandagmiddag, warm weer, er is geen kat op de Meir. Hm.

In de eerste winkel moest ik al onmiddellijk de enorme boezem van een al even enorme Hollandse dame trotseren. Aangezien zij minstens één kop groter was dan mij, staarde ik recht in die enorme décolleté. Van uitwijken was van haar kant geen sprake: mefrouw kwam solden doen en ik moest aan de kant. Zeer beangstigd door het uitzicht van zee woman with zee big boobies ging ik nederig opzij.

Volgende winkel: chaos. Kleren liggen overhoop op enorme tafels, bloesjes worden niet meer opgeraapt van de grond: hier geldt de wet van de sterkste. Of eigenlijk geldt er hier geen enkele wet meer.
Sta je rustig naar een rekje te staren (want in die hitte en verwarring weet je plots niet meer of je die nieuwe mode met kleine bolletjes nu wilde volgen of dat je daar eigenlijk niet aan mee ging doen), staan er onmiddellijk drie vrouwen in je nek te blazen omdat je niet snel genoeg graait naar wat je wil passen.

Ik dacht dat vrouwen hun enorme sjakkoshen gebruikten om alle koopjes in te steken - of al het geld om die koopjes te doen erin staken. Wat blijkt? Het is een weapon of mass destruction.
Die vrouwen gebruiken hun sjakkosh gewoon om je uit de weg te maaien. Je moest maar eens tussen hun en hùn koopje staan.
Sorry of pardon wordt tijdens de soldenperiode trouwens steevast uit het woordenboek geschrapt. Een kwaaie blik als tijdelijke vervanger van verontschuldigingen.

Intussen begonnen mijn voeten pijn te doen. Gaan shoppen kan ik namelijk niet doen in joggingbroek: ik moet mezelf op voorhand een beetje optutten, anders wil ik helemaal geen énkele spiegel tegenkomen. En die zijn er natuurlijk te over when you're shopping your way into heaven.
Dus mijn hakkesandaaltjes deden zeer. Ik ben naar de Habitat gevlucht voor nog wat Echt Noodzakelijke Soepkommetjes -ondertussen hardnekkig tien koopjes-die-je-anders-toch-nooit-zou-kopen-negerend- en dan richting terras gespurt.

Heb ik mijn 12.20 euro tenminste wél goed aan besteed.

De Olifant op het Sint-Jansplein

Er schuilt een olifant in A!

http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=2449

Wat een raket teweeg kan brengen

Ongelofelijk! Check deze link eens http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=2427 .

Het gaat om een reportage van ATV (lokale Antwerpse TV), die het mysterieuze spel meespelen. Zalig, echt zalig!

Toch hartverwarmend hoe mensen hun fantasie toch nog werkt he?

Ik hoop dat de mevrouw, die ik vanmorgen hoorde zeggen "jajaa... 't is toch niemiejer lek as vreuger" bedoelde dat het nu echt véél leuker is! :)

Het bezoek van de sultan der Indiën op zijn olifant die door de tijd kan reizen

Ik vind het verhaal van die Olifant en de Reuzin echt ongelofelijk superfantastisch!! Dat mag je gewoon niet missen. Ik vind het zooo jammer dat ik moet werken vandaag... Maar verlof nemen was geen optie dus ga ik vanavond én zaterdag én zondag heel de tijd achter die olifant aan.
And that's a promise!


06-07-2006 - 7 JULI: BERICHT VAN DE RAADSMAN VAN ZIJNE MAJESTEIT

Bericht van de Raadsman van Zijne Majesteit

Zijne Hoogheid en zijn hofhouding hebben hun intrek genomen in het Koninklijk Paleis op de Meir ter hoogte van de Wapper, vanwaar zij tijdens hun verblijf elke ochtend rond 10u30 zullen vertrekken om de olifant te vervoegen.

De eunuch, belast met het bewaken van de olifant zal gedurende de drie dagen van het bezoek in de olifant zelf verblijven. ‘s Avonds na het slapen gaan van de olifant keren de sultan en zijn gevolg terug naar het Paleis.

Vrijdag rond 11u gaan we over tot het ontschepen van de kleine reuzin uit de raket op de Italiëlei. Daarna zal ze de olifant ontmoeten die in de loop van de nacht op het Sint-Jansplein aangekomen is, en mag ze de cadeaus in ontvangst nemen die Zijne Majesteit voor haar meebracht zodat ze zich tijdens haar vakantie kan bezig houden.

Rond 15u00 beginnen ze aan een eerste bezoek van de stad en de Wijk Stuivenberg, waarna ze zich te ruste zullen leggen rond 18u op Scheldekaai 28 (Rijnkaai).

Artistiekerig

Soms vind ik dat ik toch eens wat meer iets artistiekerigs zou moeten doen… Niet dat ik zelf per se heel artistiekerig hoef te worden, maar dat ik artistieke mensen een platformpje zou willen geven.

Ik ken wel een paar artistiekerige mensen, maar ik vraag me af, zou het niet leuk zijn daar een artistiekerig forumpje of tijdschriftje of nog iets helemaal anders voor te maken.

En dan bedoel ik niet me (en de mensen) beperken tot één richting van de “kunsten” maar wel alles waar een artistiekerig-creatief mens zich mee bezighoudt. Of dat nu een heuse installatie is, of een schilderij of een zelfgemaakte knuffel, dat wordt dan volledige artistiekerige vrijheid.

Dus geen kunst met de grote K en geen artyfarty gedoe, maar artistiekerige mensen en een creatief ei dat zomaar gelegd kan worden.

Misschien zou ik dan telkens met een themaatje kunnen werken.. Of ook niet. Dat zien we dan wel weer. Eerst eens een paar artistiekerige mensen ronselen.

Waar wacht u nog op? U moest al aan uw schildersezel staan!

Funny

Spam is blijkbaar niet altijd irritant. Ik heb er vanmorgen eens goed mee gelachen!

Normaal gezien staat er in zo'n mailtjes "send me money" of "i need your help" maar deze vroeg " i need your assistant".

Hihi.

Mijn liefke

Mijn lief lief S. is aan zijn eigen kleine revolutie bezig. Een crusade tegen het VB. Kijk maar op zijn blog Blitzkriegnoise (zie de links rechts).

Als hij het heeft over het VB wordt hij er bijna letterlijk misselijk van. Er is zelfs vaak een VB'er te vinden die reacties post op zijn site. S. mét goeie argumenten, die VB'er al-tijd zónder.

Zoals Miek en Roel al zongen: "we maken revolutie, de grote revolutie..."

Wie weet helpt dit druppeltje wel op een oververhitte plaat... Ik mag het hopen. 't Is in ieder geval toch weer een van de (vele!) redenen waarom ik 'm zo graag zie!

Het Syndroom van de Lege Zak Chips

Wat is dat toch met mij en die zak chips.

1. Ik kan géén zak chips opendoen en hem dan niet tot op het laatste kruimeltje leegeten.
2. Ik kan géén chips op tafel zetten als hapje voor de gasten zonder er zelf van mee te eten.
3. Ik kan géén chips eten zonder dat het lijkt alsof ik al drie weken ondervoed op survival ben.
4. Ik lust niet alle flavours, maar als de chips voor mij staan en er is geen andere smaak in de buurt, vind ik plots dat "deze smaak toch eigenlijk ook wel meevalt".
5. Het aantal vetrolletjes groeit recht evenredig met het aantal zakken chips dat ik eet. Daar denk ik ook vaak aan als ik die chips eet. En tóch kan dat me niet weerhouden van punt 1, 2, 3 en 4.
6. Er is niets dat zo hard stinkt als de adem van iemand die net aan de paprika chips heeft gezeten. En tóch kan dat me niet weerhouden van punt 1, 2, 3 en 4.

Tegenwoordig probeer ik mezelf te redden door op elk "tsjippeke" een halfuur te knabbelen, maar dan neemt de macht der gewoonte over en begin ik weer aan punt drie.

Professionele hulp is aangewezen, vrees ik.

Twinkle twinkle little star

27 juni 2006

22u22

47.5 cm

3.070 kg

ALEXE

dochtertje van mijn zus Joke

na bijna twee dagen puffen en zwoegen,
is ze met de zuignap ter wereld gekomen.
er is een teutje op haar hoofd,
maar ze hebben haar een mutsje opgedaan :)

het is volgens de mama een echt meisje,

ze heeft naar het schijnt grote ogen,
een klein neusje en veel zwart haar
en alles is erop en eraan!

wij gaan straks eens kijken...!

Weekendongeval

linker dijbeen

rechter scheenbeen

Laat ik u eens een tip geven. Zomaar, gratis en voor niets.

Indien u op de fiets een bijrijder heeft -al dan niet in amazonezit- rij dan niet (ik herhaal: niet) in volle snelheid op een drempel. Bij dit manoeuver zal uw voorste wiel namelijk richting hemel wijzen en u zal voelen dat u zichzelf daarna richting grond begeeft.

Terwijl u zichzelf voelt vallen, negeert u dan vooral de spottende blikken van de twee jongens op de bank vlak naast u. Nee, focust u zich voornamelijk op het ondersteunen van uw lichaam plus fiets plus bijrijder, met uw linker- dan wel uw rechterhand. Het belangrijkste en tevens moeilijkste aan deze beweging is dat u er zeker voor zorgt dat uw kin niet tegen de grond komt.

Door de druk van uw lichaam plus fiets plus bijrijder zal u aan de binnenkant van beide voeten een cirkelvormige blauwe plek gewaarworden. Ook uw linker- dan wel uw rechterhand zal zwellen en pijnlijk aanvoelen. Negeert u nog steeds de intussen smalende blikken van uw toeschouwers.

Staat u nu recht om even te testen en te tonen dat u vooral niets gebroken heeft, en dat het allemaal zo erg nog niet was. Ziet u evenwel zwarte vlekken voor de ogen, dan is het toch aangeraden even plaats te nemen op de grond, die u intussen welbekend geworden is.

Als u zich wat beter voelt, fietst u dan zeker verder. Zo vermijdt u angstaanvallen en paniekreacties als u zich in de toekomst nog in de buurt van of op een fiets begeeft.

Tot zover deze tip.

Ik wou dat iemand hem aan mij gegeven had.

Fandag: voorbereidende fase

Beste... ehm.. "fans", op algemeen verzoek:

U vraagt een fandag, u krijgt een fandag!

Datumvoorstel
zaterdag 1 juli
of
zaterdag 22 juli

Activiteit
Rekening houdend met de vermenigvuldigingsdrang van enkele bloggers, lijkt het me best een kindvriendelijke activiteit uit te kiezen. Vanwege centrale ligging en gewoon superleuk, stel ik voor om de eerste Sarahzegthallo-fandag in dierenpark Planckendael te laten doorgaan.
Vingers, geen vingers?

Food & beverage
Jullie onderwerp van adoratie zal natuurlijk trakteren op een lekker drankje. Lunchpakket zelf mee te brengen.

Extraatjes
Om de fans onderling te laten kennismaken, worden naam-stickertjes voorzien (en wie weet welke andere gadgets!), zodat het ijs al een beetje gebroken wordt. Natuurlijk is er ook een leuke verrassing voor de ukjes!
De foto's van deze nu al onvergetelijke dag zullen uiteraard te zien zijn op sarahzegthallo.

Wie mag komen?
Elke fan die zijn mooiste gedichtje over sarahzegthallo dropt als comment op deze post!

Inschrijven
Via e-mail of deze blog. Laat eerst even weten welke datum jullie kiezen!

Raadseltje

Ra ra ra

Wie is er zwanger??

Ik zal je al twee tips geven:
1) ik ben het niet
2) niet alle Bloggers kennen haar maar het is ook een trouwe bezoekster van mijn Blog!

Terug thuis

... en al direct ondergedompeld in een werk-gerelateerd soepje, een plensbuitje, de spanning van mijn hoogzwangere zus enzoverder enzovoort.

Was het nog maar vakantie!!!