Wij kochten vorige week een nieuwe auto! En wij, dat zijn de buren en wij. Jep, goed gelezen. Hoe dat komt? Een lang verhaal kort:
Wij (Sven en ik) wisten al regelmatig niet meer waar onze auto geparkeerd stond, gewoon omdat we hem al drie weken niet meer gebruikt hadden. En wij hebben ook niet zo vaak een auto nodig. Ah ja, want wij doen hier bijna alles met de fiets of de tram.
Een echte groene woont in de stad, was het niet Mieke Vogels die dat zei?
Onze buren, die sinds een half jaar zonder auto zaten, leenden af en toe de onze. Een goeie deal, zo werd het beestje toch nog gebruikt. Maar onze auto begon te verslijten en een baby in een semi-sportkarretje installeren is toch ook nét iets te onpraktisch. Dan maar weg met die handel? Hm, helemaal zonder auto, dat zagen we dan ook weer niet zitten.
Dus besloten we (de buren en wij) om samen 1 auto te kopen. Wat we dan ook deden, na een uitvoerige doch redelijk gezellige uitleg van
Autopia over hoe dat nu eigenlijk in de praktijk in zijn werk gaat, particulier autodelen. Zij gaven ons ook rekenbladen (om in te vullen en uit te rekenen hoeveel je per kilometer moet betalen, dus wie meer rijdt, betaalt ook meer) en contracten zodat er bij stopzetting of
issues geen ruzie van komt.
En dan komen natuurlijk de opmerkingen en de vragen, van mensen die totààl niet kunnen begrijpen waarom we nu toch zoiets zouden willen 'riskeren'. En waarom niet, vraag ik mij dan af? Nu genieten we met 2 gezinnen van 1 spiksplinternieuwe auto voor de helft van het geld. Ook de jaarlijkse kosten worden door 2 gedeeld. Nu gaan we nog bewuster om met de vraag: "Heb ik de auto daar écht wel voor nodig of kan het ook anders?" - geen overbodige luxe in tijden waarin we tot over onze oren in de klimaatproblemen zitten, lijkt mij. En nu leren onze kleintjes ook dat je niet alles met de auto hoéft te doen en dat delen een schone zaak is.
Trouwens, ik vind niet dat wij ons moeten verantwoorden waarom we met 2 huishoudens 1 auto kopen, terwijl er gezinnen zijn met twee, drie, of zelfs méér auto's!
Maar stiekem wou ik natuurlijk vooral gaan autodelen omdat ik mij dan kon amuseren met het maken van een rittenboek, gheghe.
Tadaah: een
gezinswagen rock 'n' rollauto, héél handig voor instrumenten en versterkers.
Het rittenboek (met dank aan
Vermiljoen voor de inspiratie).
Met handige gegevens zoals noodnummers.
Een envelopje om de bonnetjes van de tankbeurten in te stoppen (hoeft niet, maar mag wel).
Extra blaadjes, zoals nuttige tips bij stressmomenten, ...
... plaats om leuke plekjes onderweg te delen met je medebestuurders en autospelletjes.
En natuurlijk het belangrijkste: veel blaadjes voor het noteren van de kilometerstanden.
